سعید شجاعی سعدی، Saeed Shojaei saadi
شاعر، نویسنده و پژوهشگر، Poet, Writer and Researcher
سعید شجاعی سعدی، Saeed Shojaei saadi
شاعر، نویسنده و پژوهشگر، Poet, Writer and Researcherدرباره من
نویسنده، پژوهشگر و شاعر
Mobile; +989177151120
email-shogaiee@gmail.com
ادامه...
دیدار ظریف و کری در هتل «بریستول» + تصاویر
جان کری وزیر خارجه آمریکا امروز (پنجشنبه) در شهر وین اتریش با محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران دیدار و گفتوگو کرد.
به گفته خبرنگار رادیو آزاد اروپا، کری پس از خروج از هتل «بریستول» که محل اقامت آقای ظریف است، در پاسخ به این سوال که آیا خوشبین است، گفت: «من همیشه خوشبین هستم.»
مذاکرات بینالمللی در مورد سوریه از امروز برای اولین بار با حضور ایران در اتریش آغاز میشود. کری پیش از آغاز رسمی این گفتوگوها ابتدا با وزیر خارجه اتریش و پس از آن با «استفان دی میستورا» نماینده سازمان ملل در امور سوریه دیدار کرد.
او پس از آن به دیدار وزیر خارجه ایران رفت، اما از محتوای مذاکرات او و ظریف خبری منتشر نشده است.
وزارت امور خارجه میگوید گفتوگوی ایران و آمریکا در وین تنها بر بحث اجرای برجام متمرکز است و مسئله سوریه در دیدار با نمایندگان اتحادیه اروپا و روسیه مطرح میشود.
درود بر سردار دیپلماسی دکتر ظریف. پاینده باد ایران آقای ظریف جدا به شما افتخار می کنیم.... زنده باشی زنده باشی.می دونم حال وزیر عربستان الان خیلی بد استحواس دولت جمع نباشد بازی بدی میخوریم!
بر جام با وجود همه نقاط ضعف طبیعی اش یک فرصت تاریخی را در اختیار ایران و منطقه و حتی جهان قرار داده است.
اگر دولت جمهوری اسلامی ایران حواسش جمع باشد با ایفای نقش تاریخی خود می تواند نه تنها از برجام پلی بسوی پبشرفت و توسعه همه جانبه کشور بسازد که اهمیت و موقعیت ژئوپلتیک کنونی ایران را در جهان و در معادلات بین المللی صد چندان کند. درست به همین دلیل است که عربستان سعودی و اسراییل و هم پیمانان کوچک و بزرگ منطقه ای و فرا منطقه ای آنها(بر خلاف منافع دراز مدتشان ) از فردای اعلام توافق هسته ای در وین بشدت در تلاشند تا با تهدید و تحریک جمهوری اسلامی ایران و کشاندن آن به جنگ و بحرانهای ساختگی از رسیدن ایران به آن
جایگاه جلوگیری نمایند. متاسفانه در داخل کشور نیز برخی بدلیل منافع جناحی و یا از روی دلسوزی افراطی اجازه اوج گرفتن نظام و کشور را در شرایط پس از برجام نمی دهند.در این بین رفتار روسیه نیز بسیار قابل توجه است. بنده شخص پرزیدنت پوتین را یک فرد بسیار با هوش و یک رییس جمهور همه فن حریف میدانم و لذا برای او احترام زیادی قائلم اما همین رییس جمهور باهوش هم اکنون تلاش می کند تا با نزدیکی به جمهوری اسلامی ایران بنوعی نه تنها از اوج گرفتن جمهوری اسلامی ایران بعد از برجام جلوگیری نماید بلکه در همان چیزی کمی هم که از قبال برجام نصب ایران اسلامی گردد خود را شریک و مدیر موضوع گرداند.حاضرم این موارد را مشروحا در هر سمینار و یا کار گروه های تخصصی دانشگاهی و مانند آنها کامل باز نمایم.
مراقب آمریکا باشیم اما نفوذ روس ها را نیز جدی بگیریم!
قرار نیست رقابت شرق و غرب در ایران تمامی پیدا کند! اگرچه بعد از انقلاب در قانون اساسی «اصل نه شرقی و نه غربی» به عنوان پایه و اساس سیاست خارجی جمهوری اسلامی نهادینه شد؛ اما همواره شاهد بوده ایم که در هر فرصتی، کشمکش تاریخی میان غرب و شرق برای حضور در ایران شدت گرفته است.
به گزارش«تابناک»، حضور غرب و شرق در ایران از دیرباز به عنوان یکی از معضلات اصلی سیاست خارجی ایران همواره دغدغه اصلی حکام ایرانی بوده است. در این چارچوب گاهی سیاست موازنه منفی، گاهی سیاست موازنه مثبت را برای جلوگیری از این نفوذ اتخاذ کرده اند که هیچکدام نیز کامل این هدف ایران را تامین نکرده است.
با انقلاب اسلامی و پایه ریزی تئوری «نه شرقی و نه غربی» دامنه فعالیت های این دو طیف به شدت کاهش یافته است. اما برخی از ایادیان داخلی آن ها که در قبل از آنها با نام «انگلوفیل ها» یا «رسوفیل ها» یاد می شد؛ بدشان نمی آمد که دوباره پای آنها را به کشور باز کنند.
هدف غربی ها از نفوذ به داخل کشور ایران کاملاً مشهود و نیاز به توضیح مکررات ندارد. در همین راستاست که رهبر انقلاب نیز بارها از خطر نفوذ غربی ها به خصوص آمریکا بیم داده اند و همگان نز باید مراقب نفوذ این کشور در همه عرصه ها باشند.
اما روس ها در این عرصه کمی ناشناخته تر و از سوی دیگر مرموزانه تر عمل می کنند. از زمان پتر کبیر دسترسی روسیه به آب های گرم یکی از آرزوهای روس ها بوده است. اما امروزه روس ها در داخل ایران و با استفاده از ابزارهای متفاوت اقتصادی و سیاسی به دنبال اهداف متعدد اقتصادی و سیاسی و همچنین امنیتی هستند.
روس ها در مجموع روابط با ایران در بعد از انقلاب به هیچ وجه کارنامه خوبی ندارند. به نحوی که برای همه ایرانی ها بارها خلف وعده آنها آشکار بوده است. پروژه نیروگاه هسته ای بوشهر، اس 300 و.. نمونه های بارزی از عدم پایداری روس ها به عهود خودشان می باشد که زبان زد عام و خاص است.
با این حال با مذاکرات هسته ای در دولت یازدهم و احتمال توافق هسته ای از تقریبا بیش از یک سال پیش خبرهای زیادی در ارتباط با تهاتر نفتی میان ایران و روسیه که حتی برخی خبرها از 70 میلیارد یورو تهاتر نفتی میان ایران و روسیه خبر می دادند.
سرانجام زمزمههای تهاتر ایران و روسیه محقق و در یازدهمین جلسه کمیسیون مشترک اقتصادی ایران و روسیه، ۷۰ میلیارد یورو پروژه اقتصادی بین ایران و روسیه امضا شد؛ قراردادی که هرچند به گفته مقامات دو کشور، کلی بود.
در این راستا برخی از تحلیلگران معتقد بودند که پس از تحریم نفتی ایران و روسیه از سوی آمریکا و کشورهای غربی،دو کشور ایران و روسیه ـ که دارای منابع عظیم نفت و گاز هستند ـ میتوانند با یکدیگر همکاری مشترک تجاری و اقتصادی را آغاز کنند که همین میتواند سرانجام به توسعه اقتصادی دو کشور در این شرایط تحریم تحمیلی منجر شود.
این در حالی است که روسیه در تاریخ ثابت کرده، دوستدار آن است که با بندبازی میان ایران و غرب هم از کارت ایران سود ببرد و هم از غرب. البته تنها ایران مصداق این نگاه روسها نیست؛ عراق و لیبی دو نمونه معاصر این سیاست روسها هستند.
به عنوان مثال در بحران سوریه شاهد هستیم که اگرچه ایران همواره از مواضع روسیه در سوریه دفاع کرده است. اما چندی پیش وزاری خارجه امریکا، روسیه،ترکیه و عربستان بدون حضور ایران در مورد مسئله سوریه به گفت و گو نشستند. در واقع این کشور حتی حاضر نشد نارضایتی خود را از عدم حضور ایران در کنفرانس وین با عدم حضور نشان دهد.
بنابراین مشخص است که روس ها حتی در موضوعات سیاسی و امنیتی نیز شریک قابل اعتمادی نبوده و نیستند. مثال دیگر این که علی رغم اینکه امریکایی ها بارها اعلام کرده اند که فروش اس 300 به ایران حتی نقض قطعنامه های شورای امنیت از جمله 1929 نیست و با توجه به اینکه توافق هسته ای نیز شکل گرفت؛ اما هنوز روس ها حاضر به ارسال این سیستم موشکی به ایران نشده اند.
حال بعد از گذشت یک سال از موضوع تهاتر نفتی میان ایران و روسیه که به ظاهر به فراموشی سپرده شده بود، در روزهای اخیر خبر قرارداد جدیدی میان ایران و روسیه که میزان آن به 40 میلیارد دلار است به گوش می رسد.
«الکساندر نوواک» وزیر انرژی روسیه که به تازگی در رأس هیأت بلندپایه اقتصادی و نفتی 40 نفره به ایران سفر و با شماری از مقامهای ارشد کشورمان دیدار کرده است از آمادگی مسکو و تهران برای سرمایه گذاری 35 تا40 میلیارد دلاری در طرحهای مشترک دوکشور خبر داد.نوواک روز جمعه در گفتوگو با شبکه خبری «روسیه24» تصریح کرد: در مذاکراتی که با مقامهای ایرانی صورت گرفت درباره مجموعهای از طرحها توافق کردیم.
وزیر انرژی روسیه تاکید کرد،طرح های چندین میلیارد دلاری که قرار است بین ایران و روسیه اجرا شود، مربوط به یکسال نیست بلکه این پروژها در مدت طولانی اجرا خواهد شد.ایران و روسیه قرار است،طرح ساخت راهآهن بین دو کشور را به ارزش 5 میلیارد دلار اجرا کنند.همچنین هزینه به روز رسانی نیروگاه برق بخار به ارزش حدود 6 میلیارد دلار و چندین طرح دیگر توسط «زاروبژ نفت» شرکت نفتی دولتی روسیه، به ارزش 6 میلیارد دلار در ایران اجرا خواهد شد.در این حال طرف ایرانی فهرست 21 طرح شامل توسعه حمل و نقل لجستیکی به ارزش 25 میلیارد دلار ارائه کرده است.
به هرحال باید مواظب بود که در شرایط پساتحریم که شرکت های غربی و شرقی به دنبال استفاده از بازار ایران هستند؛ شرق و غرب برای دست اندرکاران و تصمیم گیران فرق نداشته باشد و اجازه ایجاد بستر نفوذ را برای هیچ کشور و یا شرکت خارجی را فراهم نکنند.
سوریه ای هم که مال روسیه بشه دیگه واسه ما آبی گرم نخواهد کرد مطمئن باشید
تجاوز تکاندهنده به دختران در شهر قزوین! نقل از خبرگزاری انتخاب
متهمان این پرونده به گروههایی که برای تفریح به مناطق باراجین و جاده زرشک در شمال قزوین رفته بودند، حمله و به دخترهای این گروه تجاوز کرده بودند.
اگرچه تا امروز خبر این جنایت به هیچعنوان رسانهای نشده و از سوی مسئولان قزوین مسکوت مانده بود، گفته میشود به احتمال زیاد برای متهمان این پرونده که یک ماه پیش دستگیر شدهاند، کیفرخواست اعدام صادر شده است.
پسران بسته شده به درخت
در جاده باراجین قزوین به دختران جوان که به پیکنیک رفته بودند تجاوز شده و متهمان هم دستگیر شدهاند و حالا مسئولان انتظامی و قضایی قزوین بر سر اینکه چه کسی این خبر را تایید کند، بحث میکنند.
این اتفاق بیش از سه بار در این جاده در نزدیکی جاده فرعی زرشک افتاده و دختران جوان در حالی مورد تعرض قرار گرفتهاند که عدهای پسر جوان نیز در اکیپشان حضور داشتهاند.
گفته میشود تعرضکنندگان هر بار پسرهای جوان را با تهدید سلاح گرم به درخت بسته و در مورد دختران اقدام به تعرض میکردند.
در حالی بیش از یک ماه از دستگیری 10 نفری که به دختران جوان در باراجین قزوین تجاوز کردهاند میگذرد که هیچیک از رسانهها حتی رسانههای محلی قزوین در اینباره خبری منتشر نکردهاند.
علیحسین حسینینژاد، رئیس پلیس آگاهی استان قزوین درباره این خبر ابتدا اظهار بیاطلاعی میکند و سپس میگوید: هیچ خبری از این موضوع ندارم و جزئیاتی هم نمیدانم.
او همچنین با طرح این پرسش که چه کسی این خبر را به شما داده است، میافزاید: از هر کسی که این خبر را گرفتید جزئیات خبر را هم بگیرید.
او در پاسخ به اینکه چطور ممکن است رئیس پلیس آگاهی استان از چنین پروندهای آن هم یک ماه پس از دستگیری متهمان بیخبر باشد، توضیح میدهد: شاید هم بیخبر نباشم اما برای دریافت خبر باید به مقر انتظامی استان بیایید.
احتمالا حکم متهمان اعدام است
از سوی دیگر، کیومرث ایمن معاون سیاسی امنیتی فرماندار قزوین، این خبر را تایید میکند و اطلاعرسانی درباره جزئیات این پرونده را وظیفه دادستان برمیشمرد.
او میگوید: پرونده در دادسرا باز است و مسئولان قضایی در حال پیگیری هستند اما تنها اطلاعرسانی این است که دادستانی باید درباره این پرونده جزئیات بدهد و این امر وظیفه من نیست.
صادق نیارکی، دادستان قزوین نیز اگرچه به صورت تلفنی پاسخگو نیست اما یکی از مسئولان دفتر دادستانی این خبر را تایید میکند و میگوید که احتمالا حکم همه متهمان این پرونده اعدام است.
یک منبع موثق در اداره آگاهی استان قزوین نیز درباره این اتفاق میگوید: متهمان یک بار دست به این جنایت نزدهاند و چندین بار با همین قصد به بالای جاده باراجین در نزدیکی فرعی زرشک رفتهاند و در یکی از جنگلهایی که مردم برای پیکنیک میآمدند به دختران جوان تجاوز میکردند.
این مسئول انتظامی که نمیخواهد نامش فاش شود، اظهار میکند: در همه دفعاتی که متهمان دست به این اقدام زدهاند دختران بهتنهایی پیکنیک نرفتهاند و بهصورت گروهی به گردش رفته بودند اما متهمان با سلاح گرم افراد را تهدید میکردند و پس از بستن پسران به درخت، دست به این اقدام میزدند.
به گفته این شخص، این پرونده بهصورت ویژه در دستور کار مقامات قضایی قرار گرفته و احتمالا اعدام، حکمی است که برای این متهمان در نظر گرفته خواهد شد.
متهمان جنایت باراجین قزوین در حالی بیش از یک ماه از دستگیریشان میگذرد که هیچخبری درباره آنها منتشر نشده و حتی برخی ساکنان این منطقه که بهخاطر این گزارش با آنها تماس گرفتیم از ماجرا بیخبر بودند و تنها عده کمی از ساکنان این منطقه از جنایت خبر داشتند.
تکرار فاجعه خمینیشهر
بیش از چهار سال از حادثه خمینیشهر اصفهان و اعدام چهار متجاوز آن پرونده میگذرد و حالا متجاوزان دیگری اینبار به دختران قزوینی سوءقصد کردهاند.
در حادثه خمینیشهر اصفهان که خرداد 90 اتفاق افتاد 14 مرد با حضور در یک باغ خانوادگی به شش زن در مقابل مردان قوم و خویششان تعرض کردند. چهار نفر از این افراد در جریان این پرونده به اعدام محکوم شدند ودر 28 مهرماه 90 در پارک بهشت این شهرستان در ملاءعام به دار آویخته شدند.
متهمان این پرونده که میانگین سنیشان 23 سال بود، متهم بودند با ورود غیرقانونی به باغی در حاشیه خمینیشهر، بستن دست و پای مردان و تجاوز به زنان، فاجعه باغ وحشت خمینیشهر را بهوجود آوردهاند.
فرهیختگان
پیرو امام حسین ع هرگز این کارها را انجام نمی دهد !
ببینیم بر جام چه احتمالات ضد جمهوری اسلامی ایران را دست کم در کوتاه مدت از بین برده است.
با گذشت حدود صد روز از حصول توافق هستهای ایران و 5+1 موسوم به برجام، وال استریت ژورنال در گزارشی مفصل به چند سال پنهانکاری و فریبکاری متقابل آمریکا و رژیم اسرائیل در روند مذاکرات هستهای با ایران پرداخته است، از تلاش نتانیاهو برای القای قریبالوقوع بودن حملات مضحک وی به ایران تا جاسوسیهای مفصل رژیم اسرائیل از مذاکرات هستهای.
به گزارش «تابناک» و به نقل از وال استریت ژورنال، در سال 2012 و با شروع روند مذاکرات هستهای ایران و آمریکا در عمان، ایالات متحده با دقت به شنود پایگاههای نظامی رژیم اسرائیل و نیز ارتباطات سری این رژیم پرداخته است زیرا از قصد نتانیاهو برای حمله به تاسیسات هستهای فردو نگران بوده است.
نگرانی آمریکاییها وقتی تشدید شد که کاخ سفید مطلع شد که رژیم اسرائیل یک هواپیمای نظامی خود را برای بررسی موضوع وارد حریم هوایی ایران کرده و باز گردانده است. برداشت اولیه این بوده است که اسرائیلیها قصد انجام عملیات کماندویی علیه تاسیسات هستهای فردو را دارند. ایالات متحده نیز از ترس شروع جنگی منطقهای دومین ناو هواپیمابر خود را به منطقه فرستاد.
با تشدید بی اعتمادی بین دو طرف، هر دو طرف مسائلی را از یکدیگر مخفی میکردند. آمریکاییها امیدوار بودند که بدون اطلاع رژیم اسرائیل، فرصت کافی برای به نتیجه رساندن مذاکرات هستهای با ایران را داشته باشند و اسرائیلیها در حال آماده شدن برای اقدامی نظامی بودند که سیاست خارجی آمریکا را به گروگان میگرفت.
دو طرف به جای مشورت با یکدیگر، به مخفیکاری روی آوردند و برای اطلاع یافتن از نیات طرف دیگر به استفاده از سازمانهای اطلاعاتی خود دست زدند. طرفهای فریب نه تنها علیه ایران در جریان بود بلکه آمریکا و رژیم اسرائیل، یکدیگر را نیز فریب میدادند. بعد از یک دهه همکاری علیه ایران در موضوع هستهای؛ آمریکا و اسرائیل مسیرهای متفاوتی چون دیپلماسی، خرابکاری و اقدام نظامی را در پیش گرفته بودند.
اختلافات شخصی بین اوباما و نتانیاهو از اولین دیدار آنها در دفتر ریاست جمهوری در سال 2009 سر باز کرده بود و طی چند سال تشدید شده بود. نزدیک به سی تن از مقامات فعلی و سابق اسرائیلی و آمریکایی، اطلاعات خود را درباره وخامت تدریجی روابط اوباما و نتانیاهو در اختیار وال استریت ژورنال قرار دادهاند. آنها مدعی هستند که با وجود تلاشها برای بازسازی روابط اوباما و نتانیاهو، این کار به آسانی امکانپذیر نبود. نتانیاهو برای خودش این حق را قائل بود که علیه برنامه هستهای ایران، دست به اقدامات مخفی بزند و این مساله سازمانهای اطلاعاتی دو طرف را در مسیر تقابل قرار داده بود.
اوباما و نتانیاهو در اولین دیدار خود در سال 2007، هدف مشترکی در قبال ایران داشتند. در آن زمان، نتانیاهو به عنوان رهبر حزب دست راستی لیکود و اپوزیسیون دولت وقت اسرائیل، تلاش داشت سناتور اوباما را تشویق کند ممانعت از سرمایهگذاری در بخش انرژی ایران را پیگیری کند. بعد از این دیدار، اوباما قانونی را برای این منظور پیشنهاد کرد.
به گفته مقامات اسرائیلی، بدبینی بین دو طرف وقتی ایجاد شد که در جریان مبارزات انتخابات ریاست جمهوری در سال 2008، برخی از اعضای جمهوریخواه کنگره، اوباما را طرفدار اعراب معرفی کردند. محتوای این گفت و گوها بعدا به گوش اوباما هم رسید.
اوباما بلافاصله بعد از رسیدن به ریاست جمهوری در سال 2009 تلاش کرد این نگرانیهای اسرائیل را از بین ببرد. وی از جمله به پنتاگون دستور داد که آمادگیهای نظامی برای حمله به تاسیسات هستهای فردو را فراهم کند. وی همچنین از برنامههای تهیه شده در زمان دولت بوش برای خرابکاری در تاسیسات هستهای ایران استقبال کرد و همکاری بین سازمان اطلاعات مرکزی و موساد را افزایش داد.
مقامات ارشد موساد، برنامه عملیات مخفی خود علیه برنامه هستهای ایران را به ساختمانی ده طبقه تشبیه میکردند که هر چه بالاتر میرود تهاجمیتر میشود. موساد و سیآیای در طبقات پایین با یکدیگر همکاری داشتند ولی آمریکاییها صریحا به طرف اسرائیلی گفته بودند که تمایلی ندارند به طبقات بالاتر این ساختمان بیایند و از جمله برای به زمین زدن سیستم مالی ایران و یا حتی نظام حاکم بر ایران از خود علاقهای نشان نمیدادند.
مقامات آمریکایی مدعی هستند که برخی از اقدامات از جمله ترور دانشمندان هستهای ایران از سوی رژیم اسرائیل و به صورت یکجانبه اجرایی شده است.
اولین دیدار اوباما و نتانیاهو در دفتر کار ریاست جمهوری در ماه می و چند هفته بعد از رسیدن نتانیاهو به نخست وزیری برای هیچ یک از انها آسان نبود. بعد از این دیدار، دستیاران اوباما از رون درمر مشاور نتانیاهو خواستند که برنامه حضور آنها در مقابل خبرنگاران را هماهنگ کند ولی از وی پاسخ شنیدند که برای این کار دیر شده است و نتانیاهو در حال سخن گفتن با خبرنگاران است. این اقدام از سوی کاخ سفید به عنوان نشانهای از عدم هماهنگی تلقی شد.
در سال 2010، خطرات عملیات مخفی علیه ایران آشکار شد. ویروس موسوم به استاکسنت که به طور مشترک توسط آمریکا و اسرائیل برای حمله به برنامه غنیسازی ایران تهیه شده بود به طور ناخواسته به اینترنت راه یافت. اسرائیلیها قصد اجرای برنامه حمله سایبری به دیگر نهادهای ایرانی را داشتند و این مساله دولت اوباما را ترساند زیرا نگران بود ایران دست به اقدام تلافیجویانه بزند و یا این که با از کنترل خارج شدن حملات سایبری، به اقتصاد جهانی آسیبی وارد شود.
در این زمان اسرائیلیها، محدودیتهای عملیاتی اقدامات سایبری را مشاهده کرده و پذیرفتند که حملات سایبری که برنامه غنیسازی ایران را به طور موقت با مشکل مواجه کرد، به آخرین حد تاثیرگذاری خود رسیده و نمیتواند از این فراتر برود. نتانیاهو به سوی گزینه نظامی خیز برداشت و این مساله باعث نگرانی کاخ سفید شد.
نیروی هوایی آمریکا به بررسی تسلیحات و هواپیماهای لازم برای موفقیت در تخریب تاسیسات هستهای ایران پرداخت و به این نتیجه رسید که رژیم اسرائیل امکانات کافی برای رسیدن به این هدف را در اختیار ندارد. آمریکاییها برای منصرف کردن اسرائیل از چنین تصمیمی بخشی از تحلیلهای خود را در اختیار اسرائیل قرار دادند.
اسرائیلیها قانع نشدند و طرح خود برای حمله به تاسیسات هستهای ایران را در اختیار آمریکا قرار دادند: هواپیماهای باری حامل کماندوهای اسرائیلی در ایران فرود خواهند آمد، کماندوها، درهای این تاسیسات را منفجر میکنند، وارد آن خواهند شد و آنها را از داخل منهدم میکنند.
مقامات پنتاگون، چنین طرحی را اقدامی انتحاری میدانستند. آنها به اسرائیلیها فشار آوردند که پیش از عملی کردن طرح خود، به آنها اطلاع بدهند ولی اسرائیلیها چنین تعهدی ندادند.
میشله فلورنوی دستیار سیاستگذاری وزیر دفاع آن زمان، در این باره به وال استریت ژورنال گفته است که ما مطمئن نبودیم که آیا اسرائیلیها واقعا قصد انجام این کار را دارند و یا این که از این ادعا برای تحت فشار قرار دادن دولت آمریکا استفاده میکنند.
با این وجود، دولت اوباما در آن زمان مسیر دیپلماسی را انتخاب کرده بود. در دسامبر سال 2011، کاخ سفید از جان کری که در آن زمان عضو سنا بود، خواست که مسیر دیپلماسی با ایران را از طریق مقامات عمانی امتحان کند. همزمان، آمریکا به طرف اسرائیلی فشار آورد تا برنامه ترورها در ایران را متوقف کند و از اقدامات تهاجمیتر علیه برنامه هستهای ایران دست بر دارد.
در عین حال، اوباما اظهار داشت که آماده است از حمله نظامی به عنوان آخرین ابزار برای ممانعت از دستیابی ایران به سلاح هستهای استفاده کند. با این وجود مشاوران نتانیاهو معتقد بودند که نباید این ادعای اوباما را باور کرد. در ابتدای سال 2012، آژانسهای اطلاعاتی آمریکا به کاخ سفید اطلاع دادند که نتانیاهو جلسات متعددی با مشاوران ارشد امنیتی خود برگزار کرده است. بنا به گفته مقامات اسرائیلی، در جلسات آن دوره، مسائل گوناگونی از پشتیبانی عملیاتی تا تبعات سیاسی حمله به تاسیسات هستهای ایران مورد بحث قرار گرفته است.
نهادهای اطلاعاتی آمریکا، برنامههای مراقبتی خود از تحرکات هوایی اسرائیل را افزایش دادند. آنها متوجه شدند که خلبانان اسرائیلی در شبهایی که مهتاب وجود ندارد در حالت آمادهباش قرار میگیرند زیرا در چنین شبهایی امکان عملیات مخفیانه فراهمتر است. نهادهای اطلاعاتی آمریکا همچنین مشاهده کردند که اسرائیلیها، عملیات تهاجمی را تمرین میکنند و تلاش دارند نقاظ ضعف دفاع هوایی ایران را کشف کنند تا بتوانند بدون شناسایی از سوی ایران دست به اقدام بزنند.
هر روز اطلاعات جدیدی میرسید و این اطلاعات چنان پراکنده و یا دارای طبقهبندی سطح بالا بود که بسیاری از مقامات آمریکایی، نمیتوانستند به تصویری واقعی دست پیدا کنند و بارها به اشتباه به این نتیجه رسیدند که حمله اسرائیل به ایران قریب الوقوع است. همزمان، کاخ سفید احساس میکرد که بهتر است مسیر دیپلماسی زودتر به نتیجه برسد.
کاخ سفید به این نتیجه رسیده بود که بهتر است درباره مذاکرات مخفیانه با ایران چیزی به نتانیاهو گفته نشود زیرا وی در تلاش برای خرابکاری در مذاکرات، اطلاعات مربوط به آن را فاش خواهد کرد. حمایت نتانیاهو از میت رامنی در جریان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 2012، بدبینیها به وی را افزایش داد.
مقامات آمریکایی به این نتیجه رسیده بودند که تنها در شرایطی باید به نتانیاهو درباره مذاکرات با ایران اطلاع داد که توافق با ایران در آستانه حصول باشد.
اولین دیدار مخفیانه ایرانیها و آمریکاییها در جولای 2012 برگزار شد. آمریکاییها قصد دادن اطلاعات به اسرائیل را نداشتند زیرا آنها را به حمله به ایران تحریک میکرد. در تابستان همان سال، مقامات اسرائیلی سراغ آمریکاییها رفتند تا تجهیزات لازم برای حمله به ایران را دریافت کنند.
در صدر فهرست تجهیزاتی که اسرائیلیها تقاضای دریافت آن را داشتند، V-22 Osprey قرار داشت که نشست و برخاست آن شبیه هلیکوپتر و پرواز آن شبیه هواپیما است. این پرنده به باند پرواز نیاز ندارد و بنابراین برای انجام عملیات کماندویی در پشت خطوط دشمن بسیار مناسب است.
مقامات اسرائیلی همچنین خواستار این بودند که بمبهای سیهزار پوندی MOP را دریافت کنند که برای حمله به فردو طراحی شده است. گری سیمور که چهار سال در دولت اوباما به عنوان هماهنگکننده امور خلع سلاح و کنترل تسلیحات کشتار جمعی کار کرده است، به وال استریت ژورنال گفته که در این دوره، نتانیاهو به دنبال فردی در دولت اوباما بود که موافق حمله وی به ایران باشد ولی همواره با این پاسخ مواجه میشد که «ما فکر میکنیم، این کار اشتباهی بزرگ است».
کاخ سفید تصمیم گرفت که این تجهیزات را در اختیار نتانیاهو قرار ندهد. نتانیاهو و اوباما در سپتامبر 2012 دیدار کردند و اوباما به این نتیجه رسید که نتانیاهو در آستانه انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا، نقشههای خود را عملی نخواهد کرد. در بهار سال 2013، مقامات آمریکایی به این نتیجه رسیدند که ادعای اسرائیل درباره حمله کماندویی به تاسیسات هستهای ایران جدی نیست و احتمالا بلوف بوده است. وقتی که آمریکا پیشنهاد فروش هواگردهای Osprey را مطرح کرد، اسرائیلیها پاسخ دادند که پول لازم برای خرید آن را در اختیار ندارند.
با وجود این، ایهود باراک وزیر جنگ سابق اسرائیل که خود طرفدار حمله به ایران بوده، مدعی شده است که نتانیاهو در آستانه تائید حمله به ایران بود ولی فرماندهان نظامی و برخی از وزرا با این کار موافق نبودند.
با وجود مخفیکاری آمریکا درباره مذاکرات با ایران در عمان، آمریکاییها اطلاعات مربوط به مذاکرات ایران و 5+1 در اوایل سال 2013 (اواخر سال 91 و ابتدای سال 92) را در اختیار اسرائیل میگذاشتند. آن مذاکرات که پیشرفت چندانی نداشت به سرپرستی وندی شرمن معاون وزیر خارجه صورت میگرفت، در حالی که مسئول مذاکرات سری با ایران ویلیام برنز بود.
رابرت اینهورن، مشاور خلع سلاح وزارت خارجه در ان دوره، به وال استریت ژورنال گفته است که در آن دوره اسرائیلیها در جلسات با طرف آمریکایی، اطلاعات زیادی نمیدادند و روشن نبود که آنها با چه میزان امتیاز دادن به ایران موافق هستند.
آمریکاییها همزمان به جاسوسی از طرف اسرائیلی میپرداختند تا روشن شود که آنها از مذاکرات سری ایران و آمریکا اطلاع دارند یا خیر. در سپتامبر 2013 (شهریور 92)، آمریکاییها پاسخ خود را دریافت کردند. یاکوف آمیدرور، مشاور امنیت ملی نتانیاهو در آن دوره، چند روز پیش از دیدار بین نتانیاهو و اوباما به واشنگتن رفت و در دیدار روز 27 سپتامبر خود با سوزان رایس حضور داشت که خبر تماس تلفنی بیسابقه روحانی و اوباما منتشر شد.
آمیدرور نیز خبری برای غافلگیر کردن رایس داشت. وی در حضور چندین تن از مقامات ارشد آمریکایی اظهار داشت که رژیم اسرائیل هواپیمای ناشناس آمریکایی را مشاهده کرده است که به شکلی سری به مسقط رفت و آمد دارد.
امیدرور بدون پاسخگویی در این باره، به وال استریت ژورنال گفته است که این برای آمریکاییها شرمآور است که تصور کنند میتوانند بدون اطلاع اسرائیل و با دست کم گرفتن قابلیتهای اطلاعاتی آن، در مسقط با ایرانیها به مذاکره بپردازند. از نظر وی مخفیکاری درباره مذاکرات با ایران اشتباهی بزرگ بوده است.
در پاسخ مقامات آمریکایی میگویند که در آستانه اطلاع دادن به اسرائیل در این باره بودهاند زیرا مذاکرات سری با ایران تازه بعد از روی کار آمدن روحانی شاهد پیشرفت جدی بوده است. اوباما در دیدار خود با نتانیاهو در سی سپتامبر موضوع مذاکرات سری با ایران را به وی اطلاع داد و این اطلاعرسانی دیر هنگام، به تشدید بدبینی بین دو طرف منجر شد.
گری سیمور و اینهورن، پذیرفتهاند که این تاخیر در اطلاعرسانی به اسرائیلیها درست نبوده است. اسرائیلیها به آمریکا فشار وارد کردند تا اطلاعات بیشتری درباره مذاکرات سری با ایران در اختیار آنها قرار دهند. با این وجود، رایس از مشورتهای خود با یوسی کوهن مشاور جدید نتانیاهو که به جای امیدرور منصوب شده بود، کاست.
در مقابل کوهن بر این خواسته رژیم اسرائیل تاکید داشت که ایران باید از سانتریفیوژها و برنامه غنیسازی خود دست بکشد. مقامات اسرائیلی مدعی هستند که از این نگران بودند که هرگونه عقبنشینی آنها در این باره، چراغ سبزی برای عقبنشینیهای بیشتر در برابر ایران فرض خواهد شد.
در یکی از دیدارهای دو طرف، این برداشت به وجود آمد که طرف اسرائیلی حاضر است که وجود چند هزار سانتریفیوژ در ایران را بپذیرد ولی فورا تماس تلفنی دیگری برقرار شد و اظهار داشت که از سخنان وی برداشت اشتباهی صورت گرفته است.
در سپتامبر 2013، وقتی که توافق موقت ژنو اعلام شد گری سیمور در اسرائیل حضور داشت و اظهار داشت که مقامات اسرائیلی احساس میکنند که آمریکا مذاکرات را از آنها مخفی کرده است. در پاسخ مقامات آمریکایی اظهار داشتند که موضوع آن قدر سریع اتفاق افتاده است که شرمن فرصت کافی برای انتقال همه اطلاعات به اسرائیل را در اختیار نداشته است. اما مقامات اسرائیلی مدعی هستند که آمریکاییها عمدا اطلاعات کافی را در اختیار آنها قرار ندادهاند زیرا از تاثیرگذاری اسرائیل بر نتیجه مذاکرات ترس داشتهاند.
با شروع مذاکرات در سال 2014 برای رسیدن به توافق جامع هستهای، سازمانهای اطلاعاتی آمریکا به کاخ سفید هشدار دادند که اسرائیل در حال جاسوسی از مذاکرات است. اسرائیلیها جاسوسی علیه آمریکا را تکذیب میکردند. آنها مدعی بودند که با جاسوسی از طرف ایرانی میتوانستند به جزئیات مذاکرات دست یابند؛ ادعایی که طرف آمریکایی ترجیح میدهد آن را باور نکند.
در ابتدای سال جاری میلادی، مقامات آمریکایی انتقال اطلاعات به اسرائیل را کاهش دادند زیرا دستیاران وی اطلاعات محرمانه را فاش میکردند. وقتی که مقامات آمریکایی در جلسه با طرف اسرائیلی به این موضوع اعتراض کردند، وزیر وقت اطلاعات رژیم اسرائیل مدعی شد که اطلاعاتی که وی مطرح میکند از طرف آمریکا به آنها داده نشده است بلکه وی این اطلاعات را از منابعی دیگر به دست آورده است.
در یک مورد شرمن به کوهن اعتراض کرد که در شرایطی که اسرائیلیها از اطلاعاتی که آمریکا در اختیار آنها قرار میدهد علیه آمریکا استفاده میکنند، چگونه انتظار دارند که آمریکاییها جدیدترین اطلاعات را در اختیار آنها قرار دهد؟
در ادامه این روند، نتانیاهو سراغ دوستان خود در کنگره رفت تا از آنها به عنوان یکی از اخرین ابزارهایش برای تاثیرگذاری بر مذاکرات هستهای استفاده کند ولی نتوانست آرای کافی برای این کار را به دست آورد.
اکنون دو طرف از ضرورت همراهی برای اطمینان از پایبندی ایران به تعهدات خود مطابق برجام سخن میگویند ولی روشن نیست که آمریکاییها در برابر اقدامات تهاجمی احتمالی اسرائیل علیه برنامه هستهای ایران چه واکنشی نشان خواهند داد. طبق برجام، 5+1 متعهد شدهاند که به تضمین امنیت تاسیسات هستهای ایران در مقابل خرابکاری کمک کنند. مقامات وزارت خارجه آمریکا مدعی هستند که این بخش از برجام، تاسیسات هستهای ایران را در برابر اسرائیل حفاظت نمیکند.
مایکل هایدن از روسای سابق سیآیای در این باره گفته است که آمریکا و اسرائیل نمیتوانند به روند کنونی ادامه دهند. وی این سوال را مطرح کرده است که اگر آمریکا از برنامه اسرائیل علیه تاسیسات هستهای ایران مطلع شود، آیا وظیفه دارد این مساله را به طرف ایرانی اطلاع دهد یا خیر. به عقیده وی، با توجه به روابط نزدیک امریکا و اسرائیل، موضوع روز به روز پیچیدهتر خواه شد.
نامه مهم رهبر معظم انقلاب به رئیس جمهور در مورد برجام +پاسخ رییس جمهور به نامه ی رهبرمعظم انقلاب
به گزارش «انتخاب»، متن نامه رهبر معظم انقلاب اسلامی به این شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای روحانی
رئیس جمهور اسلامی ایران و رئیس شورای عالی امنیت ملی دامت توفیقاته
با سلام و تحیت،
اکنون که موافقتنامهی موسوم به برجام پس از بررسیهای دقیق و مسئولانه در مجلس شورای اسلامی؛ کمیسیون ویژه و دیگر کمیسیونها و نیز در شورای عالی امنیت ملی سرانجام از مجاری قانونی عبور کرده و در انتظار اعلام نظر اینجانب است، لازم میدانم نکاتی را یادآور شوم تا جنابعالی و دیگر دستاندرکاران مستقیم و غیرمستقیم آن، فرصتهای کافی برای رعایت و حفظ منافع ملی و مصالح عالیهی کشور در اختیار داشته باشید.
1 ـ پیش از هر چیز لازم می دانم از همهی دستاندرکاران این فرآیند پرچالش، در همهی دورهها از جمله: هئیت مذاکره کنندهی اخیر که در توضیح نقاط مثبت و در اصل تثبیت آن نقاط همهی سعی ممکن خود را به کار بردند، و نیز از منتقدانی که با ریزبینی قابل تحسین، نقاط ضعف آن را به همهی ما یادآور شدند و مخصوصاً از رئیس و اعضاء کمیسیون ویژهی مجلس و نیز از اعضای عالی مقام شورای عالی امنیت ملی که با درج ملاحظات مهم خود برخی از نقاط خلاء را پوشش دادند، و سرانجام از رئیس و نمایندگان مجلس شورای اسلامی که با تصویب طرحی محتاطانه، راه درست اجرا را به دولت ارائه کردند، و نیز از رسانهی ملی و نویسندگان مطبوعات کشور که با همهی اختلاف نظرها در مجموع، تصویر کاملی از این موافقتنامه در برابر افکار عمومی نهادند، قدردانی خود را اعلام دارم. این مجموعهی پر حجم کار و تلاش و فکر در مسألهئی که گمان میرود از جملهی مسائل به یاد ماندنی و عبرتآموز جمهوری اسلامی باشد، در خور تقدیر و مایهی خرسندی است. به همین دلیل با اطمینان میتوان گفت که پاداش الهی برای این نقش آفرینیهای مسئولانه، مشتمل بر نصرت و رحمت و هدایت ذات حضرت حق خواهد بود انشاءالله، زیرا وعدهی نصرت الهی در برابر نصرت دین او تخلف ناپذیر است.
2 ـ جنابعالی با سابقهی چند دهه حضور در متن مسائل جمهوری اسلامی طبعاً دانستهاید که دولت ایالت امریکا در قضیهی هستهئی و نه در هیچ مسألهی دیگری، در برابر ایران رویکردی جز خصومت و اخلال در پیش نگرفته است و در آینده هم بعید است جز این روش عمل کند. اظهارات رئیس جمهور امریکا در دو نامه به این جانب مبنی بر اینکه قصد براندازی جمهوری اسلامی را ندارد، خیلی زود با طرفداریش از فتنههای داخلی و کمک مالی به معارضان جمهوری اسلامی، خلاف واقع از آب درآمد و تهدیدهای صریح وی به حمله نظامی ـ و حتی هستهئی که میتواند به کیفر خواست مبسوطی علیه وی در دادگاههای بینالمللی منتهی شود ـ پرده از نیت واقعی سران آمریکا برداشت. صاحبنظران سیاسی عالم و افکار عمومی بسیاری از ملتها به وضوح تشخیص میدهند که عامل این خصومت تمامنشدنی، ماهیت و هویت جمهوری اسلامی ایران است که برخاسته از انقلاب اسلامی است. ایستادگی بر مواضع بر حق اسلامی در مخالفت با نظام سلطه و استکبار، ایستادگی در برابر زیاده طلبی و دستاندازی به ملتهای ضعیف، افشای حمایت امریکا از دیکتاتوریهای قرون وسطائی و سرکوب ملتهای مستقل، دفاع بیوقفه از ملت فلسطین و گروههای مقاومت میهنی، فریاد منطقی و دنیاپسند بر سر رژیم غاصب صهیونیست، قلمهای عمدهئی را تشکیل میدهند که دشمنی رژیم ایالات متحده امریکا را بر ضد جمهوری اسلامی، برای آنان اجتناب ناپذیرکرده است و این دشمنی تا هنگامی که جمهوری اسلامی با قدرت درونی و پایدار خود، آنان را مأیوس کند ادامه خواهد داشت.
چگونگی رفتار و گفتار دولت امریکا در مسألهی هستهئی و مذاکرات طولانی و ملالآور آن، نشان داد که این نیز یکی از حلقههای زنجیرهی دشمنی عنادآمیز آنان با جمهوری اسلامی است. فریبکاری آنان در دوگانگی میان اظهارات اولیهی آنان که با نیت قبول مذاکرهی مستقیم از سوی ایران انجام میشد، با نقض عهدهای مکرّر آنان در طول مذاکرات دوساله و همراهی آنان با خواستههای رژیم صهیونیستی و دیپلوماسی زورگویانهی آنان در رابطه با دولتها و مؤسسات اروپائی دخیل در مذاکرات، همه نشان دهندهی آن است که ورود فریبکارانهی آمریکا در مذاکرات هستهئی، نه با نیت حل و فصل عادلانه، که با غرض پیشبرد هدفهای خصمانهی خود دربارهی جمهوری اسلامی صورت گرفته است.
بیشک حفظ هوشیاری نسبت به نیّات خصمانه دولت آمریکا و ایستادگیهایی که بر اثر آن در طول مسیر مذاکرات از سوی مسئولان جمهوری اسلامی به کار رفت، توانست در موارد متعدّدی از ورود زیانهای سنگین جلوگیری کند.
با این حال محصول مذاکرات که در قالب برجام شکل گرفته است دچار نقاط ابهام و ضعفهای ساختاری و موارد متعددی است که در صورت فقدان مراقبت دقیق و لحظه به لحظه، میتواند به خسارتهای بزرگی برای حال و آیندهی کشور منتهی شود.
3ـ بندهای نهگانه قانون اخیر مجلس و ملاحظات دهگانهی ذیل مصوبهی شورای عالی امنیت ملی، حاوی نکات مفید و مؤثر است که باید رعایت شود، با این حال برخی نکات لازم دیگر نیز هست که همراه با تأکید بر تعدادی از آنچه در آن دو سند آمده است، اعلام میگردد.
اولاً: از آنجا که پذیرش مذاکرات از سوی ایران اساساً با هدف لغو تحریمهای ظالمانه اقتصادی و مالی صورت گرفته است و اجرایی شدن آن در برجام به بعد از اقدامهای ایران موکول گردیده، لازم است تضمینهای قوی و کافی برای جلوگیری از تخلف طرفهای مقابل، تدارک شود، که از جملهی آن اعلام کتبی رئیسجمهور امریکــا و اتحادیهی اروپا مبنی بر لغو تحریمها است. در اعلام اتحادیهی اروپا و رئیسجمهور امریکا باید تصریح شود که این تحریمها بهکلی برداشته شده است. هرگونه اظهاری مبنی بر اینکه ساختار تحریمها باقی خواهد ماند، به منزلهی نقض برجام است.
ثانیاً: در سراسر دورهی 8 ساله وضع هرگونه تحریم در هر سطح و به هر بهانهای (از جمله بهانههای تکراری و خودساختهی تروریسم و حقوق بشر) توسط هر یک از کشورهای طرف مذاکرات، نقض برجام محسوب خواهد شد و دولت موظف است طبق بند 3 مصوبهی مجلس اقدامهای لازم را انجام دهد و فعالیتهای برجام را متوقف کند.
ثالثاً: اقدامات مربوط به آنچه در دو بند بعدی آمده است، تنها هنگامی آغاز خواهد شد که آژانس پایان پروندهی موضوعات حال و گذشته (pmd) را اعلام نماید.
رابعاً: اقدام در مورد نوسازی کارخانهی اراک با حفظ هویت سنگین آن، تنها در صورتی آغاز خواهد شد که قرارداد قطعی و مطمئن دربارهی طرح جایگزین و تضمین کافی برای اجرای آن منعقد شده باشد.
خامساً: معاملهی اورانیوم غنی شدهی موجود در برابر کیک زرد با دولت خارجی در صورتی آغاز خواهد شد که قرارداد مطمئن در این باره همراه با تضمین کافی منعقد شده باشد. معامله و تبادل مزبور باید به تدریج و در دفعات متعدد باشد.
سادساً: مطابق مصوبهی مجلس، طرح و تمهیدات لازم برای توسعهی میانمدت صنعت انرژی اتمی که شامل روش پیشرفت در مقاطع مختلف از هماکنون تا 15 سال و منتهی به 190 هزار سو است، تهیه و با دقت در شورای عالی امنیت ملی بررسی شود. این طرح باید هرگونه نگرانی ناشی از برخی مطالب در ضمائم برجام را برطرف کند.
سابعاً: سازمان انرژی اتمی، تحقیق و توسعه در ابعاد مختلف را در مقام اجرا بهگونهای ساماندهی کند که در پایان دورهی 8 ساله هیچ کمبود فناوری برای ایجاد غنیسازی مورد قبول در برجام وجود نداشته باشد.
ثامناً: توجه شود که موارد ابهام سند برجام، تفسیر طرف مقابل مورد قبول نیست و مرجع، متن مذاکرات است.
تاسعاً: وجود پیچیدگیها و ابهامها در متن برجام و نیز گمان نقض عهد و تخلفات و فریبکاری در طرف مقابل بویژه امریکا، ایجاب میکند که یک هیئت قوی و آگاه و هوشمند برای رصد پیشرفت کارها و انجام تعهدات طرف مقابل و تحقق آنچه در بالا بدان تصریح شده است، تشکیل شود. ترکیب و وظائف این هیئت باید در شورای عالی امنیت ملی تعیین و تصویب شود.
با توجه به آنچه ذکر شد، مصوبهی جلسه 634 مورخ 94/5/19 شورای عالی امنیت ملی با رعایت موارد یاد شده تأیید میشود.
در خاتمه همانطور که در جلسات متعدد به آن جناب و دیگر مسئولان دولتی یادآور شده و در جلسات عمومی به مردم عزیزمان گوشزد کردهام، رفع تحریمها هر چند از باب رفع ظلم و احقاق حقوق ملت ایران کار لازمی است، لیکن گشایش اقتصادی و بهبود معیشت و رفع معضلات کنونی جز با جدی گرفتن و پیگیری همه جانبـهی اقتصاد مقـاومتی میسر نخـواهد شـد. امیـد است که مراقبت شود که این مقصود با جدیت تمام دنبــال شود و بخصوص به تقویت تولید ملی توجه ویژه صورت گیرد و نیز مراقبت فرمائید که وضعیت پس از برداشته شدن تحریمها، به واردات بیرویه نینجامد، و بخصوص از وارد کردن هرگونه مواد مصرفی از امریکا جداً پرهیز شود.
توفیقات جنابعالی و دیگر دستاندرکاران را از خداوند متعال مسألت مینمایم.
سیّدعلی خامنهای
29/مهرماه/94
رییس جمهوری در نامه ای به حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی ضمن تقدیر از هدایتها و حمایتهای مستمر ایشان و صبر و مقاومت و پشتیبانی های تحسین برانگیز ملت بزرگ ایران و همکاری دلسوزانه رئیس و نمایندگان مجلس شورای اسلامی و اعضای شورای عالی امنیت ملی برای یاری دولت در تحقق خواست بزرگ مردم ایران، تاکید کرد: دولت جمهوری اسلامی ایران با رعایت ملاحظات و الزامات حضرت مستطاب عالی و مصوبات شورای عالی امنیت ملی و مجلس شورای اسلامی، نسبت به اجرای کامل و با حسن نیت برجام اقدام خواهد نمود.
به گزارش «انتخاب»، حجت الاسلام و المسلمین دکتر حسن روحانی در نامه افزوده است:انجام تعهدات طرف مقابل با هوشیاری کامل رصد و تصمیم مقنضی برای واکنش متناسب در شورای عالی امنیت ملی اتخاذ خواهد شد. اطمینان دارم که با عنایت الهی و توجهات حضرت ولی عصر (ارواحنا له الفداء) و با همدلی و انسجام ملی، اجرای برجام و فضای مثبت جهانی ناشی از آن، موجبات اقتدار روزافزون ایران اسلامی، تأمین منافع مردم و رشد و شکوفایی و پیشرفت همهجانبه کشور بر مبنای اقتصاد مقاومتی را فراهم خواهد آورد.
متن نامه حجت الاسلام و المسلمین دکتر روحانی به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
محضر مبارک رهبر معظم انقلاب اسلامی
حضرت آیت الله خامنهای (مد ظله العالی)
با سلام و تحیات وافره،
احتراماً، نامه تاریخی 29/7/1394 حضرتعالی در تأیید مصوبه جلسه 634 شورای عالی امنیت ملی، موجب خشنودی ملت بزرگ ایران و دلگرمی خادمان مردم در دولت گردید. خداوند بزرگ را شاکرم که به فضل و عنایت او در آستانه ایام شهادت اسوه مقاومت، حضرت ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) و فرزندان و یاران باوفایش، صفحهای مهم از تاریخ انقلاب اسلامی ایران ورق خورد و ملت دلاور و سرفراز ایران با رهبری هوشمندانه حضرتعالی از یکی از خطیرترین گردنههای صعبالعبور، با افتخار و سربلندی، و با دستی پر از تأمین حقوق و منافع خود در برنامه هستهای، عبور کرد.
مهر تأیید جنابعالی بر ثمرۀ تلاش دولت و دستاندرکاران مذاکره، در کنار الزاماتی که مقرر فرمودهاید و نیز اصولی که در طول مذاکرات دشوار و افتخارآفرین، مورد تأکید حضرتعالی بود و همواره مورد توجه ویژه اینجانب و گروه مذاکرهکننده بوده و خواهد بود، آغازگر فصلی نوین در حرکت رو به تعالی جمهوری اسلامی ایران است.
به برکت ایستادگی قهرمانانه ملت ایران، مجاهدت دانشمندان و بهویژه شهدای گرانقدر هستهای و تلاش شبانهروزی فرزندان شما در دولت و گروه مذاکرهکننده، شش قدرت جهانی به ناکارآمدی تهدید، تحریم و تحمیل بر مردم ایران و نمایندگانشان اذعان نمودند، سیاستهای اعلام شده خود مبنی بر تعطیلی برنامه هستهای ایران و تداوم فشارها و تحریمهای ظالمانه را کنار گذاشتند و مذاکره از موضع برابر بر مبنای احترام متقابل و شناسایی حقوق ملت ایران را پذیرفتند. در حالیکه تنها دو سال قبل در فضای تنشآلود افزایش روزانه تهدید، تحریم و فشار، حتی تصور چنین دستاوردهایی برای بسیاری ناممکن بود، اکنون به جرأت می توان گفت که:
1- پروژه صهیونیستی هراسافکنی و امنیتیسازی جمهوری اسلامی ایران شکست خورده، عقلانیت، صلحخواهی و مقاومت مردم، رهبری و دولت جمهوری اسلامی ایران مورد اذعان همگان قرار گرفته و نقش ایران بهعنوان یک کشور عمده تأمینکننده ثبات و امنیت در سطح منطقه و جهان تثبیت شده است. اقتدار و صلابت ایران در همآوردی با قدرتهای جهانی باعث تقویت خودباوری و نشاط فزاینده مقاومت اسلامی و متحدین منطقهای جمهوری اسلامی ایران گردیده و نگرانی بدخواهان بهویژه رژیم صهیونیستی را ـ که پس از چندین سال مصونیت ناشی از توفیق پروژه ایرانهراسی، برای اولین بار در دهههای اخیر شاهد ناکامی و شکست لابی خود در آمریکا و اروپا بود ـ بهدنبال داشته است.
2- خواسته راهبردی ملت ایران و رهبری در دستیابی به انرژی صلحآمیز هستهای بهعنوان حقی مسلم اکنون محقق شده و برنامه هستهای ایران، از جمله غنیسازی و رآکتور آب سنگین، بهعنوان یک برنامه صلحآمیز با ابعاد تجاری و صنعتی مورد شناسایی جهانیان و حتی سردمداران مخالفت با این برنامه صلحآمیز قرار گرفته و برای اولین بار در تاریخ سازمان ملل، غنیسازیِ یکی از کشورهای غیرعضو دائم ، صراحتاً مورد پذیرش شورای امنیت سازمان ملل متحد واقع شده است. ممنوعیت هر گونه همکاری با ایران، به تشویق مشارکت جهانی در حوزه فنّاوری های پیشرفته تبدیل شده و جمهوری اسلامی ایران بهعنوان یک قدرت صاحب فنّاوری مورد احترام قرار گرفته است.
3- پرونده هستهای ایران، که آنرا به ناحق به عنوان تهدید علیه صلح و امنیت بینالملل معرفی کرده بودند، از ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد خارج شده و شورای امنیت به تغییری بنیادین در رویکرد خود نسبت به برنامه هستهای ایران اذعان نموده است. برای اولین بار ، شش قطعنامه الزامآور شورای امنیت از طریق مذاکره و بدون آنکه لحظهای اجرا کرده باشیم، یک جا لغو گردیده اند و رویکرد «برد ـ برد» برجام بهعنوان الگوی حل مسالمتآمیز معضلات پیچیده جهانی ، مورد توجه جهانیان قرار گرفته است.
4- تحریمهای ظالمانه اقتصادی، تجاری و مالی بینالمللی و یا یکجانبهای که توسط شورای امنیت، اتحادیه اروپا و آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران برقرار شده بود، رفع گردیدند. ساختار تحریمها و فضای روانی جهانی که هر گونه تعامل اقتصادی با جمهوری اسلامی ایران را پرهزینه و در برخی موارد غیرممکن ساخته و بار گران و طاقتفرسایی بر دوش اقتصاد کشور و معیشت مردم تحمیل کرده بود، از هم پاشید. در تاریخ 26 مهرماه 1394 یعنی روز تصویب، رئیس جمهور آمریکا و شورای وزیران اتحادیه اروپا بهصورت کتبی و رسمی برچیده شدن تمامی تحریمهای اقتصادی و مالی ظالمانه و غیرقانونی خود را در چارچوب تعهداتشان در برجام اعلام نموده و آنرا بهعنوان سند قانونی در روزنامههای رسمی خود منتشر کردند. با رفع تحریمها، اقتصاد ایران فصل جدیدی را آغاز خواهد کرد که با اتکاء به سرمایه عظیم انسانی و ظرفیتهای طبیعی، اجتماعی و سیاسی خود، در جهت سیاستهای اقتصاد مقاومتی، به رشد مغفولماندۀ سند چشمانداز بیست ساله دست یابد و آرمانهای جمهوری اسلامی ایران در تحقق جامعه سالم، برخوردار و عادلانه را تحقق بخشد.
اینک که این مسیر پر چالش ، عزتمندانه به فرجام رسیده است ، لازم می دانم از صبر و مقاومت و پشتیبانی های تحسین برانگیز ملت بزرگ ایران ، هدایتها و حمایتهای مستمر حضرتعالی و همکاری دلسوزانه رئیس و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و اعضاء محترم شورای عالی امنیت ملی که دولت را در تحقق این خواست بزرگ مردم یاری دادند صمیمانه تشکر نمایم.
دولت جمهوری اسلامی ایران با رعایت ملاحظات و الزامات حضرت مستطاب عالی و مصوبات شورای عالی امنیت ملی و مجلس شورای اسلامی، نسبت به اجرای کامل و با حسن نیت برجام اقدام خواهد نمود. انجام تعهدات طرف مقابل با هوشیاری کامل رصد و تصمیم مقتضی برای واکنش متناسب در شورای عالی امنیت ملی اتخاذ خواهد شد. اطمینان دارم که با عنایت الهی و توجهات حضرت ولی عصر (ارواحنا له الفداء) و با همدلی و انسجام ملی، اجرای برجام و فضای مثبت جهانی ناشی از آن، موجبات اقتدار روزافزون ایران اسلامی، تأمین منافع مردم و رشد و شکوفایی و پیشرفت همهجانبه کشور بر مبنای اقتصاد مقاومتی را فراهم خواهد آورد. و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
حسن روحانی
رییس جمهوری اسلامی ایران
تصاویر عزای حسینی در سده اخیر
عزای سالار شهیدان(ع)،از سرفصل دائمی و در عین حال موثر سبک زندگی ایرانیان در تاریخ معاصر این مرز و بوم است.
به گزارش خبرنگار تاریخ خبرگزاری فارس،عزای سالار شهیدان(ع)،از سرفصل دائمی و در عین حال موثر سبک زندگی ایرانیان در تاریخ معاصر این مرز و بوم است.
بررسی ابعاد و جوانب گسترده این آئین و نیز دستاوردها و برکات آن، مجالی گسترده میطلبد و امید آن است که محققان موشکاف بدان بپردازند. تصاویری که پیش روی دارید، جلوه هایی از برگزاری این آئین در دوران قاجار و نیز اوایل سلطنت پهلوی اول را در خود دارد.
1- مراسم عزاداری در خانه سلطان العلما در عهد ناصری
2-نمایی از مراسم عزاداری زنان در تکیه دولت تهران
3- عزاداری زنانه و مردانه در تکیه دولت تبریز
4 - نمایی از یک روضه خوانی در صحن حضرت معصومه(س) در عهد مظفری
5-نمایی از برگزاری مراسم عزاداری در خانه ظل السلطان در اصفهان
6- مراسم تعزیه خوانی در یکی از تکیهها در عهد ناصری
7- مراسم روضه خوانی در تیمچه مظفریه تبریز
8-مراسم تعزیه داری و نخل برداری در میدان شاه یزد
9 - نمایی ازیکی از تعزیه ها در یکی از محلات تهران با حضور مردم
10- نمایی از مجلس عزاداری در چهلستون تهران
11- مراسم تعزیه خوانی در یکی از تکیه ها در عهد ناصری
12-هیئت بنی فاطمه تهران به سردمداری مرحوم آیت الله سید هدایت الله تقوی شیرازی
انتهای پیام/
خلاصه ای از زندگانی امام حسین علیه السلام و خلاصه ای از زندگی نامه حضرت ابالفضل العباس(ع) و ایام اندوه بار محرم
خلاصه ای از زندگانی امام حسین علیه السلام
ولادت
در روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت (1) دومین فرزند برومند حضرت على وفاطمه , که درود خدا بر ایشان باد, در خانه وحى و ولایت چشم به جهان گشود. چون خبر ولادتش به پیامبر گرامى اسلام (ص ) رسید, به خانه حضرت على (ع ) و فاطمه (س ) آمد و اسما (2) را فرمود تا کودک را بیاورد.اسما او را در پارچه اى سپید پیچید و خدمت رسول اکرم (ص ) برد, آن گرامى به گوش راست او اذان و به گوش چپ او اقامه گفت.(3)
به روزهاى اول یا هفتمین روز ولادت با سعادتش , امین وحى الهى , جبرئیل فرود آمد و گفت : سلام خداوند بر تو باد اى رسول خدا, این نوزاد را به نام پسر کوچک هارون (شبیر) (4) که به عربى (حسین ) خوانده می شود نام بگذار.(5)چون على براى تو به سان هارون براى موسى بن عمران است , جز آن که تو خاتم پیغمبران هستى .و به این ترتیب نام پرعظمت حسین از جانب پروردگار, براى دومین فرزند فاطمه (س ) انتخاب شد.به روز هفتم ولادتش , فاطمه زهرا که سلام خداوند بر او باد, گوسفندى را براى فرزندش به عنوان عقیقه (6) کشت , و سر آن حضرت را تراشید و هم وزن موى سر او نقره صدقه داد. (7)
حسین (ع ) و پیامبر (ص )
از ولادت حسین بن على (ع ) که در سال چهارم هجرت بود تا رحلت رسول الله (ص ) که شش سال و چند ماه بعد اتفاق افتاد, مردم از اظهار محبت و لطفى که پیامبر راستین اسلام (ص ) درباره حسین (ع ) ابراز میداشت , به بزرگوارى و مقام شامخ پیشواى سوم آگاه شدند.
سلمان فارسى می گوید: دیدم که رسول خدا (ص ) حسین (ع ) را بر زانوى خویش نهاده او را می بوسید و می فرمود: تو بزرگوار و پسر بزرگوار و پدر بزرگوارانى , تو امام و پسر امام و پدر امامان هستى , تو حجت خدا و پسر حجت خدا و پدر حجتهاى خدایى که نُه نفرند و خاتم ایشان ,قائم ایشان (امام زمان عج ) می باشد. (8)
انس بن مالک روایت می کند: وقتى از پیامبر پرسیدند کدام یک از اهل بیت خود را بیشتر دوست می دارى , فرمود: حسن و حسین را, (9) بارها رسول گرامى حسن (ع ) و حسین (ع ) را به سینه می فشرد وآنان را می بویید و می بوسید. (10)
ابوهریره که از مزدوران معاویه و از دشمنان خاندان امامت است , در عین حال اعتراف می کند که : رسول اکرم را دیدم که حسن و حسین را بر شانه هاى خویش نشانده بود و به سوى مامی آمد, وقتى به ما رسید فرمود هر کس این دو فرزندم را دوست بدارد مرا دوست داشته , و هر که با آنان دشمنى ورزد با من دشمنى نموده است.(11)عالیترین, صمیمیترین و گویاترین رابطه معنوى و ملکوتى بین پیامبر و حسین را میتوان در این جمله رسول گرامى اسلام(ص )خواند که فرمود:حسین از من و من ازحسینم (12)
حسین (ع ) با پدر
شش سال از عمرش با پیامبر بزرگوار سپرى شد, و آن گاه که رسول خدا (ص ) چشم از جهان فروبست و به لقاى پروردگار شتافت , مدت سى سال با پدر زیست . پدرى که جز به انصاف حکم نکرد , و جز به طهارت و بندگى نگذرانید , جز خدا ندید و جز خدا نخواست و جز خدا نیافت . پدرى که در زمان حکومتش لحظه اى او را آرام نگذاشتند ,همچنان که به هنگام غصب خلافتش جز به آزارش برنخاستند...
در تمام این مدت , با دل و جان از اوامر پدر اطاعت می کرد, و در چند سالى که حضرت على (ع ) متصدى خلافت ظاهرى شد, حضرت حسین (ع ) در راه پیشبرد اهداف اسلامى , مانند یک سرباز فداکار، همچون برادر بزرگوارش می کوشید, و در جنگهاى جمل , صفین و نهروان شرکت داشت.(13)
به این ترتیب , از پدرش امیرالمؤمنین(ع ) و دین خدا حمایت کرد و حتى گاهى در حضور جمعیت به غاصبین خلافت اعتراض می کرد. در زمان حکومت عمر, امام حسین (ع ) وارد مسجد شد, خلیفه دوم را بر منبر رسول الله (ص ) مشاهده کرد که سخن میگفت. بی درنگ از منبر بالا رفت و فریاد زد: از منبرپدرم فرود آى .... (14)
امام حسین (ع ) با برادر
پس از شهادت حضرت على (ع ), به فرموده رسول خدا (ص ) و وصیت امیرالمؤمنین (ع ) امامت و رهبرى شیعیان به حسن بن على (ع ), فرزند بزرگ امیرالمؤمنین (ع ), منتقل گشت و بر همه مردم واجب و لازم آمد که به فرامین پیشوایشان امام حسن (ع ) گوش فرادارند. امام حسین (ع ) که دست پرورد وحى محمدى و ولایت علوى بود, همراه و همکار و همفکر برادرش بود. چنان که وقتى بنا بر مصالح اسلام و جامعه مسلمانان و به دستور خداوند بزرگ , امام حسن (ع ) مجبور شد که با معاویه صلح کند و آن همه ناراحتی ها را تحمل نماید, امام حسین (ع ) شریک رنج هاى برادر بود و چون میدانست که این صلح به صلاح اسلام و مسلمین است , هرگز اعتراض به برادر نداشت .
حتى یک روز که معاویه , در حضور امام حسن (ع ) وامام حسین (ع ) دهان آلوده اش را به بدگویى نسبت به امام حسن (ع ) و پدر بزرگوارشان امیرمؤمنان (ع ) گشود, امام حسین (ع ) به دفاع برخاست تا سخن در گلوى معاویه بشکند و سزاى ناهنجاریش را به کنارش بگذارد, ولى امام حسن (ع ) او را به سکوت و خاموشى فراخواند, امام حسین (ع ) پذیرا شد و به جایش بازگشت , آن گاه امام حسن (ع ) خود به پاسخ معاویه برآمد, و با بیانى رسا و کوبنده خاموشش ساخت . (15)
امام حسین (ع ) در زمان معاویه
چون امام حسن (سلام خدا و فرشتگان خدا بر او باد) به شهادت رسیدند, به گفته رسول خدا (ص ) و امیرالمؤمنین (ع ) و وصیت حسن بن على (ع ) امامت و رهبرى شیعیان به امام حسین (ع ) منتقل شد و از طرف خدا مأمور رهبرى جامعه گردید. امام حسین (ع ) می دید که معاویه با اتکا به قدرت اسلام , بر اریکه حکومت اسلام به ناحق تکیه زده , سخت مشغول تخریب اساس جامعه اسلامى و قوانین خداوند است و از این حکومت پوشالى مخرب به سختى رنج می برد, ولى نمی توانست دستى فراز آورد وقدرتى فراهم کند تا او را از جایگاه حکومت اسلامى پایین بکشد, چنانچه برادرش امام حسن (ع ) نیز وضعى مشابه او داشت.
امام حسین (ع ) می دانست اگر تصمیمش را آشکار سازد و به سازندگى قدرت بپردازد, پیش از هر جنبش و حرکت مفیدى به قتلش می رسانند, ناچار دندان بر جگر نهاد و صبررا پیشه ساخت که اگر بر می خاست , پیش از اقدام به دسیسه به شهادت رساندن, از این کشته شدن هیچ نتیجه اى گرفته نمی شد. بنابراین تا معاویه زنده بود, چون برادر زیست و علم مخالفت هاى بزرگ نیفراخت , جز آن که گاهى محیط و حرکات و اعمال معاویه را به باد انتقاد می گرفت و مردم رابه آینده نزدیک امیدوار می ساخت که اقدام مؤثرى خواهد نمود.
در تمام طول مدتى که معاویه از مردم براى ولایتعهدى یزید, بیعت می گرفت , حسین به شدت با اومخالفت کرد, و هرگز تن به بیعت یزید نداد و ولیعهدى او را نپذیرفت و حتى گاهى سخنانى تند به معاویه گفت و یا نامه اى کوبنده براى او نوشت .(16) معاویه هم در بیعت گرفتن براى یزید, به او اصرارى نکرد و امام (ع ) همچنین بود و ماند تا معاویه درگذشت ...
قیام حسینى
یزید پس از معاویه بر تخت حکومت اسلامى تکیه زد و خود را امیرالمؤمنین خواند و براى این که سلطنت ناحق و ستمگرانه اش را تثبیت کند, مصمم شد براى نامداران و شخصیتهاى اسلامى پیامى بفرستد و آنان را به بیعت با خویش بخواند. به همین منظور, نامه اى به حاکم مدینه نوشت و در آن یادآور شد که براى من از حسین (ع )بیعت بگیر و اگر مخالفت نمود بقتلش برسان .
حاکم این خبر را به امام حسین (ع )رسانید و جواب مطالبه نمود. امام حسین (ع ) چنین فرمود: انا لله و انا الیه راجعون و على الاسلام السلام اذا بلیت الامة براع مثل یزید.(17) آن گاه که افرادى چون یزید, (شرابخوار و قمارباز و بی ایمان و ناپاک که حتى ظاهر اسلام را هم مراعات نمی کند) بر مسند حکومت اسلامى بنشیند, باید فاتحه اسلام را خواند.(زیرا این گونه زمامدارها با نیروى اسلام و به نام اسلام , اسلام را از بین میبرند.)
امام حسین (ع ) می دانست اینک که حکومت یزید را به رسمیت نشناخته است , اگر در مدینه بماند به قتلش می رسانندش, لذا به امر پروردگار, شبانه و مخفى از مدینه به سوى مکه حرکت کرد. آمدن آن حضرت به مکه , همراه با سرباز زدن او از بیعت یزید, در بین مردم مکه و مدینه انتشار یافت , و این خبر تا به کوفه هم رسید. کوفیان ازامام حسین (ع ) که در مکه به سر می برد دعوت کردند تا به سوى آنان آید و زمامدار امورشان باشد. امام (ع ) مسلم بن عقیل , پسر عموى خویش را به کوفه فرستاد تا حرکت و واکنش اجتماع کوفى را از نزدیک ببیند و برایش بنویسد. مسلم به کوفه رسید و با استقبال گرم و بی سابقه اى روبرو شد, هزاران نفر به عنوان نایب امام (ع ) با او بیعت کردند, و مسلم هم نامه اى به امام حسین (ع ) نگاشت و حرکت فورى امام (ع ) را لازم گزارش داد.
هر چند امام حسین (ع ) کوفیان را به خوبى می شناخت , و بی وفایى و بی دینیشان را در زمان حکومت پدر و برادر دیده بود و می دانست به گفته ها و بیعتشان با مسلم نمی توان اعتماد کرد, و لیکن براى اتمام حجت و اجراى اوامر پروردگار تصمیم گرفت که به سوى کوفه حرکت کند.با این حال تا هشتم ذیحجه , یعنى روزى که همه مردم مکه عازم رفتن به منى بودند (18) و هر کس در راه مکه جا مانده بود با عجله تمام می خواست خود را به مکه برساند, آن حضرت در مکه ماند و در چنین روزى با اهل بیت و یاران خود, از مکه به طرف عراق خارج شد و با این کار هم به وظیفه خویش عمل کرد و هم به مسلمانان جهان فهماند که پسر پیغمبر امت , یزید را به رسمیت نشناخته و با او بیعت نکرده ,بلکه علیه او قیام کرده است .
یزید که حرکت مسلم را به سوى کوفه دریافته و از بیعت کوفیان با او آگاه شده بود, ابن زیاد را (که از پلیدترین یاران یزید و از کثیفترین طرفداران حکومت بنى امیه بود) به کوفه فرستاد.ابن زیاد از ضعف ایمان و دورویى و ترس مردم کوفه استفاده نمود و با تهدید وارعاب , آنان را از دور و بر مسلم پراکنده ساخت , و مسلم به تنهایى با عمال ابن زیاد به نبرد پرداخت , و پس از جنگى دلاورانه و شگفت , با شجاعت شهید شد.(سلام خدا بر او باد).و ابن زیاد جامعه دورو و خیانتکار و بی ایمان کوفه را علیه امام حسین (ع ) برانگیخت , و کار به جایى رسید که عده اى از همان کسانى که براى امام (ع ) دعوتنامه نوشته بودند, سلاح جنگ پوشیدند و منتظر ماندند تا امام حسین (ع ) از راه برسد و به قتلش برسانند.
امام حسین (ع ) از همان شبى که از مدینه بیرون آمد, و در تمام مدتى که در مکه اقامت گزید, و در طول راه مکه به کربلا, تا هنگام شهادت , گاهى به اشاره , گاهى به صراحت , اعلان میداشت که : مقصود من از حرکت , رسوا ساختن حکومت ضد اسلامى یزید وبرپاداشتن امر به معروف و نهى از منکر و ایستادگى در برابر ظلم و ستمگرى است وجز حمایت قرآن و زنده داشتن دین محمدى هدفى ندارم . و این مأموریتى بود که خداوند به او واگذار نموده بود, حتى اگر به کشته شدن خود و اصحاب و فرزندان و اسیرى خانواده اش اتمام پذیرد.
رسول گرامى (ص ) و امیرمؤمنان (ع ) و حسن بن على (ع ) پیشوایان پیشین اسلام , شهادت امام حسین (ع ) را بارها بیان فرموده بودند. حتى در هنگام ولادت امام حسین (ع ),رسول گرانمایه اسلام (ص ) شهادتش را تذکر داده بود. (19) و خود امام حسین (ع ) به علم امامت میدانست که آخر این سفر به شهادتش می انجامد, ولى او کسى نبود که در برابر دستور آسمانى و فرمان خدا براى جان خود ارزشى قائل باشد, یا از اسارت خانواده اش واهمه اى به دل راه دهد. او آن کس بود که بلا را و شهادت را سعادت می پنداشت . (سلام ابدى خدا بر او باد) .
خبر شهادت حسین (ع ) در کربلا به قدرى در اجتماع اسلامى مورد گفتگو واقع شده بود که عامه مردم از پایان این سفر مطلع بودند. چون جسته و گریخته , از رسول الله (ص ) و امیرالمؤمنین (ع ) و امام حسن بن على (ع ) و دیگر بزرگان صدر اسلام شنیده بودند. بدین سان حرکت امام حسین (ع ) با آن درگیری ها و ناراحتی ها احتمال کشته شدنش را در اذهان عامه تشدید کرد. به ویژه که خود در طول راه می فرمود: من کان باذلا فینا مهجته و موطنا على لقاء الله نفسه فلیرحل معنا. (20) هر کس حاضر است در راه ما از جان خویش بگذرد و به ملاقات پروردگار بشتابد,همراه ما بیاید. و لذا در بعضى از دوستان این توهم پیش آمد که حضرتش را از این سفر منصرف سازند، غافل از این که فرزند على بن ابى طالب (ع ) امام و جانشین پیامبر, و از دیگران به وظیفه خویش آگاه تر است و هرگز از آنچه خدا بر عهده او نهاده، دست نخواهد کشید.
بارى امام حسین (ع ) با همه این افکار و نظریه ها که اطرافش را گرفته بود به راه خویش ادامه داد, و کوچکترین خللى در تصمیمش راه نیافت .سرانجام رفت , و شهادت را دریافت . نه خود تنها, بلکه با اصحاب و فرزندان که هر یک ستاره اى درخشان در افق اسلام بودند, رفتند و کشته شدند, و خون هایشان شن هاى گرم دشت کربلا را لاله باران کرد تا جامعه مسلمانان بفهمد یزید (باقیمانده بسترهاى گناه آلود خاندان امیه ) جانشین رسول خدا نیست , و اساسا اسلام از بنى امیه و بنى امیه از اسلام جداست .
راستى هرگز اندیشیده اید اگر شهادت جانگداز و حماسه آفرین حسین (ع ) به وقوع نمی پیوست و مردم یزید را خلیفه پیغمبر (ص ) می دانستند, و آن گاه اخبار دربار یزید و شهوت رانی هاى او و عمالش را می شنیدند, چقدر از اسلام متنفر می شدند, زیرا اسلامى که خلیفه پیغمبرش یزید باشد, به راستى نیز تنفرآور است ... و خاندان پاک حضرت امام حسین (ع ) نیز اسیر شدند تا آخرین رسالت این شهادت رابه گوش مردم برسانند.و شنیدیم و خواندیم که در شهرها, در بازارها, در مسجدها, در بارگاه متعفن پسر زیاد و دربار نکبت بار یزید, هماره و همه جا دهان گشودند وفریاد زدند, و پرده زیباى فریب را از چهره زشت و جنایتکار جیره خواران بنى امیه برداشتند و ثابت کردند که یزید سگباز وشرابخوار است , هرگز لیاقت خلافت ندارد و این اریکه اى که او بر آن تکیه زده جایگاه او نیست . سخنانشان رسالت شهادت حسینى را تکمیل کرد, طوفانى در جانها برانگیختند, چنان که نام یزید تا همیشه مترادف با هر پستى و رذالت و دنائت گردید و همه آرزوهاى طلایى و شیطانیش چون نقش بر آب گشت .
نگرشى ژرف میخواهد تا بتوان بر همه ابعاد این شهادت عظیم و پرنتیجه دست یافت . از همان اوان شهادتش تا کنون , دوستان و شیعیانش , و همه آنان که به شرافت و عظمت انسان ارج می گذارند, همه ساله سالروز به خون غلتیدنش را, سالروز قیام و شهادتش را با سیاهپوشى و عزادارى محترم می شمارند, و خلوص خویش را با گریه بر مصایب آن بزرگوار ابراز میدارند. پیشوایان معصوم ما, هماره به واقعه کربلا و به زنده داشتن آن عنایتى خاص داشتند. غیر از این که خود به زیارت مرقدش می شتافتند و عزایش را بر پا می داشتند, در فضیلت عزادارى و محزون بودن براى آن بزرگوار, گفتارهاى متعددى ایراد فرموده اند.
ابوعماره گوید: روزى به حضور امام ششم صادق آل محمد (ع ) رسیدم , فرمود اشعارى درسوگوارى حسین براى ما بخوان . وقتى شروع به خواندن نمودم صداى گریه حضرت برخاست , من می خواندم و آن عزیز می گریست , چندان که صداى گریه از خانه برخاست . بعد از آن که اشعار را تمام کردم , امام (ع ) در فضلیت و ثواب مرثیه و گریاندن مردم بر امام حسین (ع ) مطالبى بیان فرمود. (21)
نیز از آن جناب است که فرمود: گریستن و بی تابى کردن در هیچ مصیبتى شایسته نیست مگر در مصیبت حسین بن على , که ثواب و جزایى گرانمایه دارد. (22) باقرالعلوم , امام پنجم (ع ) به محمد بن مسلم که یکى از اصحاب بزرگ او است فرمود: به شیعیان ما بگویید که به زیارت مرقد حسین بروند, زیرا بر هر شخص باایمانى که به امامت ما معترف است , زیارت قبر اباعبدالله لازم میباشد. (23)
امام صادق (ع ) می فرماید: ان زیارة الحسین علیه السلام افضل ما یکون من الاعمال . همانا زیارت حسین (ع ) از هر عمل پسندیده اى ارزش و فضیلتش بیشتر است . (24) زیرا که این زیارت در حقیقت مدرسه بزرگ و عظیم است که به جهانیان درس ایمان و عمل صالح می دهد و گویى روح را به سوى ملکوت خوبی ها و پاکدامنی ها و فداکاری ها پرواز می دهد. هر چند عزادارى و گریه بر مصایب حسین بن على (ع ), و مشرف شدن به زیارت قبرش و بازنمایاندن تاریخ پرشکوه و حماسه ساز کربلایش ارزش و معیارى والا دارد, لکن باید دانست که نباید تنها به این زیارت ها و گریه ها و غم گساریدن اکتفا کرد, بلکه همه این تظاهرات , فلسفه دیندارى , فداکارى و حمایت از قوانین آسمانى را به ما گوشزدمینماید, و هدف هم جز این نیست , و نیاز بزرگ ما از درگاه حسینى آموختن انسانیت و خالى بودن دل از هر چه غیر از خداست میباشد, و گرنه اگر فقط به صورت ظاهر قضیه بپردازیم , هدف مقدس حسینى به فراموشى می گراید.
-----------------------------------------------------------
پی نوشتها:
(1) در سال و ماه و روز ولادت امام حسین (ع ) اقوال دیگرى هم گفته شده است , ولى ما قول مشهور بین شیعه را نقل کردیم . ر. به . ک . اعلام الورى طبرسى , ص 213.
(2) احتمال دارد منظور از اسما, دختر یزید بن سکن انصارى باشد. ر. به . ک . اعیان الشیعه , جزء 11 , ص 167.
(3) امالى شیخ طوسى , ج 1, ص 377.
(4) شبر بر وزن حسن , و شبیر بر وزن حسین , و مبشر بر وزن محسن , نام پسران هارون بوده است و بوده است و پیغمبر اسلام (ص ) فرزندان خود حسن و حسین و محسن را به این سه نام نامیده است - تاج العروس , ج 3 , ص 389, این سه کلمه در زبان عبرى همان معنى رادارد که حسن و حسین و محسن در زبان عربى دارد - لسان العرب , ج 66, ص 60.
(5) معانى الاخبار, ص 57.
(6) در منابع اسلامى درباره عقیقه سفارش فراوان شده و براى سلامتى فرزند بسیارمؤثر دانسته شده است . ر. به . ک . وسائل الشیعه , ج 15, ص 143 به بعد.
(7) کافى , ج 6, ص 33.
(8) مقتل خوارزمى , ج 1, ص 146 - کمال الدین صدوق , ص 152.
(9) سنن ترمذى , ج 5, ص 323.
(10) ذخائر العقبى , ص 122.
(11) الاصابه , ج 11, ص 30.
(12) سنن ترمذى , ج 5, ص 324 - در این قسمت روایاتى که در کتابهاى اهل تسنن آمده است نقل شد تا براى آنها هم سندیت داشته باشد.
(13) الاصابه , ج 1, ص 333.(14) تذکرة الخواص ابن جوزى , ص 34 - الاصابه , ج 1, ص 333, آن طور که بعضى ازمورخین گفتهاند این موضوع تقریبا در سن ده سالگى امام حسین (ع ) اتفاق افتاده است .
(15) ارشاد مفید, ص 173.
(16) رجال کشى , ص 94 - کشف الغمة , ج 2, ص 206.
(17) مقتل خوارزمى , ج 1, ص 184 - لهوف , ص 20.
(18) روز هشتم ماه ذیحجه مستحب است که حاجیها به منى بروند, و در آن زمان به این حکم استحبابى عمل میکردند, ولى در زمان ما مرسوم شده است که از روز هشتم یکسره به عرفات میروند.
(19) کامل الزیارات , ص 68 به بعد - مشیر الاحزان , ص 9.
(20) لهوف , ص 53.
(21) کامل الزیارات , ص 105.
(22) کامل الزیارات , ص 101.
(23) کامل الزیارات , ص 121.
(24) کامل الزیارات , ص 147.
--------------------------------------------------------------------------------------
خاندان حضرت عباس (ع):
در سال 26 هجری قمری، حضرت عباس (ع) پایه عرصه گیتی نهاد. مادر گرامیش فاطمه، دخت حزام بن خالد بن ربیعه بن عامر کلبی و کنیه اش (ام البنین) بود.
چند سال پس از شهادت حضرت فاطمه (س) بود، که امیرالمومنین از برادرش عقیل، که به اصل و نسب قبایل آگاه بود، درخواست کرد زنی را از دودمانی شجاع برای او خواستگاری کند و عقیل، فاطمه کلابیه (ام البنین) را برای آن حضرت خواستگاری کرد و ازدواج صورت گرفت.امیرالمومنین (ع) از این بانوی گرامی، صاحب چهار پسر به نامهای عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد.
عباس (ع) ازبرادران دیگرش بزرگتر بود و هر چهار برادر به امام خویش، حسین (ع) وفادار بودند و در روز عاشورا در راه آن امام جان خود را نثار کردند.
ارادت قلبی ام البنین (س) به خاندان پیامبر (ص) آنقدر بود که امام حسین (ع) را از فرزندان خود بیشتر دوست می داشت؛ بطوری که وقتی به این بانوی گرامی خبر شهادت چهار فرزندش را دادند فرمود: مرا از حال حسین (ع) باخبر سازید و چون خبر شهادت امام حسین (ع) به او داده شد، فرمود رگهای قلبم گسسته شد، اولادم و هر چه زیر این آسمان کبود است، فدای امام حسین (ع).
دوران کودکی حضرت ابوالفضل العباس (ع):
در روزهاى کودکى عباس، پدر گرانقدرش چون آیینه معرفت، ایمان، دانایى و کمال در مقابل او قرار داشت و گفتار الهى و رفتار آسمانىاش بر وى تاثیر مىنهاد. او از دانش و بینش على(ع) بهره مىبرد. حضرت در باره تکامل و پویایى فرزندش فرمود: ان ولدى العباس زق العلم زقا; همانا فرزندم عباس در کودکى علم آموخت و به سان نوزاد کبوتر، که از مادرش آب و غذا مىگیرد، از من معارف فرا گرفت.
در آغازین روزهایى که الفاظ بر زبان وى جارى شد، امام(ع) به فرزندش فرمود: بگو یک. عباس گفت: یک حضرت ادامه داد: بگو دو عباس خوددارى کرد و گفت: شرم مىکنم با زبانى که خدا را به یگانگى خوانده ام، دو بگویم.
پرورش در آغوش امامت و دامان عصمت، شالوده اى پاک و مبارک براى ایام نوجوانى و جوانى عباس فراهم کرد تا در آینده نخل بلند قامت استقامت و سنگربان حماسه و مردانگى باشد. گاه که على(ع) با نگاه بصیرت آمیز خود آینده عباس را نظاره مىکرد، با لبختدى رضایت آمیز، سرشک غم از دیدگان جارى مىکرد و چون همسر مهربانش از علت گریه مىپرسید، مىفرمود: دستان عباس در راه یارى حسین(ع) قطع خواهد شد.
آنگاه از مقام و عظمت پور دلبندش نزد خداوند چنین خبر مىداد: پروردگار متعال دو بال به او خواهد داد تا به سان عمویش جعفر بن ابىطالب در بهشت پرواز کند. محبت پدرى گاه على(ع) را بر آن مىداشت تا پاره پیکرش را ببوسد ، ببوید و با آداب و اخلاق اسلامى آشنا سازد. از اینرو لحظهاى عباس را از خود دور نمىساخت. فرزند پاکدل على(ع) در مدت 14 سال و چهل و هفت روز، که با پدر زیست، همیشه در حرب و محراب و غربت و وطن در کنار او حضور داشت.
در ایام دشوار خلافت، لحظه اى از وى جدا نشد و آنگاه که در سال37 هجرى قمرى جنگ صفین پیش آمد، با آن که حدود دوازده سال داشت، حماسهاى جاوید آفرید.
مقام علمی حضرت عباس (ع):
حضرت عباس (ع) در خانه ای زاده شد که جایگاه دانش و حکمت بود. آن جناب از محضر امیرمومنان (ع) و امام حسن (ع) و امام حسین (ع) کسب فیض کردند و از مقام والای علمی برخوردار شدند.
لذا از خاندان عصمت (ع) در مورد حضرت عباس (ع) نقل شده است که فرموده اند: زق العلم زقا، یعنی همان طور که پرنده به جوجه خود مستقیماً غذا می دهد، اهل بیت (ع) نیز مستقیماً به آن حضرت علوم و اسرار را آموختند.
علامه محقق، شیخ عبدالله ممقانی، در کتاب نفیس تنقیح المقال، در مورد مقام علمی و معنوی ایشان گفته است: آن جناب از فرزندان فقیه و دانشمندان ائمه (ع) و شخصیتی عادل، مورد اعتماد، با تقوا و پاک بود.
مقام حضرت عباس (ع) نزد ائمه (ع):
اگر بخواهیم مقام و منزلت حضرت عباس (ع) را از دیدگاه امامان معصوم (ع) دریابیم، کافی است به سخنان آن بزرگوار درباره حضرت عباس (ع) توجه کنیم.
در شب عاشورا، وقتی دشمن در مقابل کاروان امام حسین (ع) حاضر شد و درراس آنها عمربن سعد شروع به داد و فریاد کرد، امام حسین (ع) به حضرت عباس (ع) فرمود: برادر جان، جانم به فدایت، سوار مرکب شو و نزد این قوم برو و از ایشان سوال کن که به چه منظور آمده اند و چه می خواهند.
در این ماجرا دو نکته مهم وجود دارد یکی آنکه امام به حضرت عباس می فرماید: من فدایت شوم. این عبارت دلالت بر عظمت شخصیت عباس (ع) دارد، زیرا امام معصوم العیاذ بالله سخنی بی مورد و گزاف نمی گوید و نکته دوم آنکه، حضرت به عنوان نماینده خود عباس (ع) را به اردوی دشمن می فرستد.
روز عاشورا هنگامی که حضرت عباس (ع) از ا سب بر روی زمین افتاد، امام حسین (ع) فرمودند:(الان انکسر ظهری و قلت حیاتی) یعنی (اکنون پشتم شکست و چاره ام کم شد). این جمله بیانگر اهمیت حضرت عباس (ع) ونقش او در پشتیبانی از امام حسین (ع) است.
امام زمان (ع)، در قسمتی از زیارتنامه ای که برای شهدای کربلا ایراد کردند، حضرت عباس (ع) را چنین مورد خطاب قرار می دهند: السلام علی ابی الفضل العباس بن امیرالمومنین المواسی اخاه بنفسه، الاخذ لغده من امسه، الفادی له،الوافی الساعی الیه بمائه، المقطوعه یداه لعن الله قاتله یزید بن الرقاد الجهنی و حکیم بن طفیل الطائی.
امام زین العابدین (ع) به عبیدالله بن عباس بن علی بن ابی طالب (ع) نظر افکند و اشکش جاری شد. سپس فرمود:هیچ روزی بر رسول خدا (ع) سخت تر ازروز جنگ احد نبود، زیرا در آن روز عموی پیامبر، شیر خدا و رسولش حمزه بن عبدالمطلب کشته شد و بعد از آن روز بر پیامبر هیچ روزی سخت از روز جنگ موته نبود، زیرا در آن روز پسر عموی پیامبر جعفر بن ابی طالب کشته شد سپس امام زین العابدین (ع) فرمود: هیچ روزی همچون روز مصیبت حضرت امام حسین (ع) نیست که سی هزار تن در مقابل امام حسین (ع) ایستادند و می پنداشتند، که از امت اسلام هستند و هر یک از آنها می خواستند از طریق ریختن خون امام حسین (ع) به نزد پروردگار می انداخت و ایشان را موعظه می فرمود و کار را تا آنجا کشاندند که آن حضرت را از روی ظلم وجور و دشمنی به شهادت رساندند.
آنگاه امام زین العابدین (ع) فرمود: خداوند حضرت عباس (ع) را رحمت کند که به حق ایثار کرد و امتحان شد و جان خود را فدای برادرش کرد تا آنکه دو دستش قطع شد. لذا خداوند عزوجل در عوض، دو بال به او عطا کرد تا همراه ملائکه در بهشت پرواز کند، همان طور که به جعفر بن ابی طالب (ع) هم دو بال عطا فرمود و به تحقیق، حضرت عباس (ع) نزد پروردگار مقام و منزلتی دارد که روز قیامت همه شهدا به آن مقام و منزلت غبطه می خورند.
ایثار و جانبازی، راز و رمز تعالی حضرت عباس (ع):
با توجه به روایاتی که در شان حضرت عباس (ع) از ائمه علیهم السلام رسیده و در آن به ایثار و فداکاری در راه امام خویش تصریح شده است، به روشنی، فضیلت و مقام آن بزرگوار آشکار می شود. حضرت عباس (ع) فرزند کسی است که آیه ( و من الناس یشری نفسه ابتغاء مرضات الله, بقره-207) در شانس نازل شد و از سلاله دودمانی است که اسوه ایثار و از خودگذشتگی بودند و سوره هل اتی، در شان ایثار ایشان نازل شده است.
فداکاری، ایثار و جانبازی در اسلام و مکتب اهل بیت علیهم السلام از جایگاه ویژه ای برخوردار است؛ به طوری که امیرمومنان در جایی ایثار را برترین فضیلت اخلاقی می داند.
در جایی دیگر، علی (ع) ایثار را بالاترین عبادت معرفی می نماید و در روایتی دیگر غایت و هدف تمام مکارم اخلاقی را ایثار و از خودگذشتگی می داند.
علی (ع) در قسمتی از نامه خود به حارث همدانی می فرماید: بدان که برترین مومنان کسی است که در گذشتن از جان و خانواده و مال خویش از دیگر مومنان برتر باشد.
حال در اینجا این سوال مطرح می شود که، مگر سایر شهیدان از جان خود نگذشتند، پس چه چیزی حضرت عباس را از سایر شهیدان متمایز می سازد؟
جواب این است که معرفت حضرت عباس (ع) از همه شهیدان والاتر و اطاعتش از امام خویش، کاملتر بود. براساس دیدگاه اسلام و مکتب اهل بیت (ع) آنچه اعمال نیک را از یکدیگر متمایز می سازد و ارزش اعمال را متفاوت می کند، همان معرفت و بینش و نیت شخص است و کلام پیامبر اسلام (ص) که فرمود:
(ضربه علی یوم الخندق افضل من عباده الثقلین) شاید ناظر به این معنا باشد.
در ضمن روایاتی که در مورد ثواب و عقاب عمل به صورتهای گوناگون و متفاوت نقل شده، به این دلیل است که ثواب یا عذاب یک عمل معین، با توجه به معرفت و نیت عامل آن متفاوت می شود. به عنوان مثال، ثواب زیارت امام رضا (ع) در روایتهای معتبر به صور متفاوت نقل شده است و در بعضی روایات تصریح شده که این تفاوت ثواب، به دلیل تفاوت در معرفت اشخاص است.
آری حضرت عباس (ع) با کمال معرفت در راه دین و امام خویش جانبازی نمود و مراحل کمال و تعالی را طی کرد.
القاب تابناک حضرت ابوالفضل العباس (ع)
1. قمر بنىهاشم
بهره مندى بسیار عباس از جمال و جلال و سیماى سپید و زیبا و سیرت سبز و نورانى، زمینه ساز این لقب است.
2. باب الحوائج
کریمى از دودمان کریمان که چون حاجتمندى سوى او روى کند، خواسته هایش را برآورده مىسازد.
3. طیار
بیانگر مقام و عظمت حضرت عباس(ع) در فضاى عالم قدس و بهشت جاودان است.
4. الشهید
شهادت، که نشان نمایان ابوالفضل(ع) است و در چهره حیات او درخشندگى بسیار دارد، زمینه ساز این لقب است.
5.سقا
دلاورى عباس در صحنه هاى حیرت آور آبرسانى به تشنگان، سبب این لقب شد.
6. عبد صالح
لقبى که حضرت صادق(ع) در زیارت عموى گرانقدرش بدان اشاره دارد:
السلام علیک ایها العبد الصالح.? سلام بر تو، اى بنده صالح خدا.
7. سپه سالار
صاحب لواء یا سپه سالار لقب بزرگترین شخصیت نظامى است و عباس در روز عاشورا این لقب را از آن خود ساخت.
8. پرچمدار و علمدار
یادآور دلاوى و حفظ لشکر در برابر دشمن است. علمدارى عباس(ع) این لقب را برایش به ارمغان آورد.
9. ابوقربه (صاحب مشک)، عمید (یاور دین خدا)، سفیر (نماینده حجت خدا)، صابر (شکیبا)، محتسب (به حساب خدا گذارنده تلاشها)، مواسى(جانباز و مدافع حق)، مستعجل (تلاشگرى مهربان در برآوردن حاجات دیگران) و ... از دیگر لقبهاى ابوالفضل است.
عباس بن على«ع»
فرزند امیر المؤمنین،برادر سید الشهدا،فرمانده و پرچمدار سپاه امام حسین«ع»در روز عاشورا .عباس در لغت،به معناى شیر بیشه،شیرى که شیران از او بگریزند است.(1)مادرش«فاطمه کلابیه»بود که بعدها با کنیه«ام البنین»شهرت یافت.على«ع»پس ازشهادت فاطمه زهرا با ام البنین ازدواج کرد.عباس،ثمره این ازدواج بود.ولادتش را در(2)شعبان سال 26 هجرى در مدینه نوشتهاند و بزرگترین فرزند ام البنین بود و این چهارفرزند رشید،همه در کربلا در رکاب امام حسین«ع»به شهادت رسیدند.وقتى امیر المؤمنین شهید شد،عباس چهارده ساله بود و در کربلا 34 سال داشت.کنیهاش «ابو الفضل»و«ابو فاضل»بود و از معروفترین لقبهایش،قمر بنى هاشم،سقاء،صاحب لواء الحسین،علمدار،ابو القربه،عبد صالح،باب الحوایج و...است.
عباس با لبابه،دختر عبید الله بن عباس(پسر عموى پدرش)ازدواج کرد و از این ازدواج،دو پسر به نامهاى عبید الله و فضل یافت.بعضى دو پسر دیگر براى او به نامهاى محمد و قاسم ذکر کردهاند.
آن حضرت،قامتى رشید،چهرهاى زیبا و شجاعتى کم نظیر داشت و به خاطر سیماى جذابش او را«قمر بنى هاشم»مىگفتند.در حادثه کربلا،سمت پرچمدارى سپاه حسین«ع»و سقایى خیمههاى اطفال و اهل بیت امام را داشت و در رکاب برادر،غیر از تهیه آب،نگهبانى خیمهها و امور مربوط به آسایش و امنیت خاندان حسین«ع»نیر بر عهده او بود و تا زنده بود،دودمان امامت،آسایش و امنیت داشتند(3).
روز عاشورا،سه برادر دیگر عباس پیش از او به شهادت رسیدند.وقتى علمدار کربلا از امام حسین«ع»اذن میدان طلبید حضرت از او خواست که براى کودکان تشنه و خیمههاى بىآب،آب تهیه کند.ابو الفضل«ع»به فرات رفت و مشک آب را پر کرد و در بازگشت به خیمهها با سپاه دشمن که فرات را در محاصره داشتند درگیر شد و دستهایش قطع گردید و به شهادت رسید.البته پیش از آن نیز چندین نوبت.همرکاب با سید الشهدا به میدان رفته و با سپاه یزید جنگیده بود .عباس،مظهر ایثار و وفادارى و گذشت بود.وقتى وارد فرات شد،با آنکه تشنه بود،اما بخاطر تشنگى برادرش حسین«ع»آب نخورد و خطاب به خویش چنین گفت:
یا نفس من بعد الحسین هونى
و بعده لا کنت ان تکونى
هذا الحسین وارد المنون
و تشربین بارد المعین
تالله ما هذا فعال دینى
و سوگند یاد کرد که آب ننوشد.(4) وقتى دست راستش قطع شد،این رجز را مىخواند :
و الله ان قطعتموا یمینى
انى احامى ابدا عن دینى
و عن امام صادق الیقین
نجل النبى الطاهر الأمین
و چون دست چپش قطع شد،چنین گفت:
یا نفس لا تخشى من الکفار
و ابشرى برحمة الجبار
مع النبى السید المختار
قد قطعوا ببغیهم یسارى
فاصلهم یا رب حر النار
شهادت عباس،براى امام حسین بسیار ناگوار و شکننده بود.جمله پر سوز امام،وقتى که به بالین عباس رسید،این بود:«الآن انکسر ظهرى و قلت حیلتى و شمت بى عدوى».(5) و پیکرش،کنار«نهر علقمه»ماند و سید الشهدا به سوى خیمه آمد و شهادت او را به اهل بیت خبر داد.هنگام دفن شهداى کربلا نیز،در همان محل دفن شد.از این رو امروز حرم ابا الفضل«ع»با حرم سید الشهدا فاصله دارد.
مقام والاى عباس بن على«ع»بسیار است.تعابیر بلندى که در زیارتنامه اوست،گویاى آن است .این زیارت که از قول حضرت صادق«ع»روایت شده،از جمله چنین دارد:
«السلام علیک ایها العبد الصالح المطیع لله و لرسوله و لأمیر المؤمنین و الحسن و الحسین ...
اشهد الله انک مضیت على ما مضى به البدریون و المجاهدون فى سبیل الله المناصحون فى جهاد اعدائه المبالغون فى نصرة اولیائه الذابون عن أحبائه...»(6) که تأیید و تأکیدى بر مقام عبودیت و صلاح و طاعت او و نیز تداوم خط مجاهدان بدر و مبارزان با دشمن و یاوران اولیاء خدا و مدافعان از دوستان خداست.امام سجاد«ع»نیز سیماى درخشان عباس بن على را اینگونه ترسیم فرموده است:«رحم الله عمى العباس فلقد آثر و ابلى و فدا اخاه بنفسه حتى قطعت یداه فابدله الله عز و جل بهما جناحین یطیر بهما مع الملائکة فى الجنة کما جعل جعفر بن ابى طالب.و ان للعباس عند الله تبارک و تعالى منزلة یغبطه بها جمیع الشهداء یوم القیامة»(7).که در آن نیز مقام ایثار،گذشت،فداکارى،جانبازى،قطع شدن دستانش و یافتن بال پرواز در بهشت،همبال با جعفر طیار و فرشتگان مطرح است و اینکه:عمویم عباس،نزد خداى متعال،مقامى دارد که روز قیامت،همه شهیدان به آن غبطه مىخورند و رشک مىبرند.
عباس یعنى تا شهادت یکه تازى عباس یعنى عشق،یعنى پاکبازى
عباس یعنى با شهیدان همنوازى عباس یعنى یک نیستان تکنوازى
عباس یعنى رنگ سرخ پرچم عشق یعنى مسیر سبز پر پیچ و خم عشق
جوشیدن بحر وفا،معناى عباس لب تشنه رفتن تا خدا،معناى عباس(8)
در زیارت ناحیه مقدسه نیز از زبان حضرت مهدى«ع»به او اینگونه سلام داده شده است:«السلام على ابى الفضل العباس بن امیر المؤمنین،المواسى اخاه بنفسه،الآخذ لغده من امسه،الفادى له،الواقى الساعى الیه بمائه،المقطوعة یداه...»(9).
کربلا کعبه عشق است و من اندر احرام شد در این قبله عشاق،دو تا تقصیرم
دست من خورد به آبى که نصیب تو نشد چشم من داد از آن آب روان تصویرم
باید این دیده و این دست دهم قربانى تا که تکمیل شود حج من و تقدیرم(10)
پىنوشتها
1ـ لغت نامه دهخدا.
2ـ الیوم نامت اعین بک لم تنم و تسهدت اخرى فعز منامها
3ـ بحار الانوار،ج 45،ص .41
4ـ معالى السبطین،ج 1،ص 446.مقتل خوارزمى،ج 2،ص .30
5ـ مفاتیح الجنان،ص .435
6ـ سفینة البحار،ج 2،ص .155
7ـ خلیل شفیعى.
8ـ بحار الأنوار،ج 45،ص .66
9ـ اى اشکها بریزید،حسان،ص 210.درباره زندگى عباس بن على علیه السلام.ر.ک:«العباس بن على»،باقر شریف القرشى،214 صفحه،دار الکتاب الاسلامى.
10ـ انصار الحسین،ص 105،تنقیح المقال،مامقانى،ج 2،ص .133